การเลือกที่จะอยู่คนเดียวโดยไม่พึ่งพาใครนั้นอาจจะดูยากในช่วงแรก แต่ผมพบว่ามันทำให้เราได้เรียนรู้ตัวเองอย่างแท้จริง จากประสบการณ์ของผม การอยู่คนเดียวไม่ได้แปลว่าเราต้องโดดเดี่ยวเสมอไป แต่มันคือการมีอิสระในชีวิตและสามารถตัดสินใจเรื่องต่างๆ ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องกังวลว่าคนรอบข้างจะคิดอย่างไร ในช่วงที่ผมตัดสินใจอยู่อย่างโดดเดี่ยว ผมต้องเจอความรู้สึกเหนื่อยและโดดเดี่ยวบ้างเหมือนกัน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความสงบใจและความมั่นใจที่เพิ่มขึ้น เพราะไม่มีใครคอยบงการหรือโจมตีเราด้วยคำพูดแรงๆ ที่ทำให้เราเสียความรู้สึก เช่น การพูดตรงเกินไปแล้วไม่มีเพื่อน หรือการอวดเก่งจนถูกตัดสินผิดๆ การไม่มีผลประโยชน์ร่วมกันก็ทำให้เราเลือกคบเพื่อนที่แท้จริงได้มากขึ้น คนเหล่านี้ไม่ได้มาเพื่อหวังสิ่งใดกลับ แต่เป็นความสัมพันธ์ที่จริงใจและเต็มไปด้วยความเข้าใจ ดังนั้น การอยู่คนเดียวและไม่พึ่งใครเป็นทางเลือกที่ควรค่าแก่การลอง โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่เราต้องการพัฒนาตัวเองและต้องการปกป้องหัวใจจากคำพูดหรือความคาดหวังของคนอื่น เพราะสุดท้ายแล้ว ความสุขและความสงบใจในตัวเองคือสิ่งที่สำคัญที่สุด