บางครั้งสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิต คือสิ่งที่เราไม่สามารถครอบครองได้ เช่นเดียวกับความงามที่ผู้เขียนกล่าวถึง ว่าแม้จะสวยงามแต่ก็ทำได้แค่ ‘มอง’ ซึ่งมันคือเสน่ห์และความพิเศษที่ทำให้ภาพถ่ายมีคุณค่าและมีความหมายมากขึ้นสำหรับเรา ประสบการณ์ส่วนตัวในการถ่ายภาพได้สอนให้ผมเข้าใจว่าการที่เราไม่สามารถครอบครองสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่สามารถสัมผัสความสวยงามนั้นได้ การหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพจึงไม่ใช่เพียงแค่การบันทึกภาพ แต่เป็นการเก็บรักษาความงามในช่วงเวลานั้นไว้ในความทรงจำและหัวใจ นอกจากนี้ การตั้งใจถ่ายภาพในสถานการณ์ที่ไม่อาจครอบครองสิ่งนั้นได้ ยังช่วยเปิดมุมมองใหม่ ๆ และทำให้เราเรียนรู้คุณค่าของความงามและความรู้สึกที่เกิดขึ้นในตอนนั้นด้วย การถ่ายภาพจึงเป็นทั้งศิลปะและการบำบัดใจที่ดีมาก ดังนั้น สำหรับใครที่รู้สึกว่าของสวย ๆ หรือบรรยากาศดี ๆ ที่เห็น อาจจะไม่สามารถเอื้อมถึงหรือครอบครองได้ ผมอยากแนะนำให้ลองหยิบกล้องขึ้นมา แล้วใช้ภาพถ่ายเป็นวิธีหนึ่งในการเก็บช่วงเวลานั้นไว้ มันจะช่วยให้คุณเห็นและรู้สึกกับความงดงามเหล่านั้นอย่างลึกซึ้งและยาวนานกว่าที่คิด