การทำใจเรื่องความรักและความทรงจำเป็นเรื่องที่ใช้เวลาต่างกันไปในแต่ละคน บางทีเราอาจตั้งคำถามเหมือนกับในบทความนี้ว่า "จะต้องใช้เวลานานแค่ไหน กี่กิโลเมตร ถึงจะลืมได้?" เพราะความทรงจำและความรู้สึกเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่หายไปทันทีเหมือนระยะทางที่เดินไป แต่ความรู้สึกเศร้าและความคิดถึงบางครั้งเหมือนเสียงต้นลมที่ค่อยๆ เบาลงไปตามวันเวลา ในประสบการณ์ของหลายคน การเดินช้าๆ ใช้เวลามองหา และให้ใจได้มีเวลาปรับตัว ถือเป็นวิธีที่ดีที่สุด วิธีนี้ช่วยให้ไม่รีบร้อนจนเกินไป เพราะถ้าเราพยายามลืมเร็วเกินไป อาจจะทำให้ความรู้สึกยิ่งฝังลึกและหวนกลับมาอีกครั้ง การให้เวลาและพื้นที่กับตัวเองจึงเป็นสิ่งสำคัญ นอกจากนี้ การหาใครสักคนใหม่ หรือเปลี่ยนสภาพแวดล้อมก็อาจช่วยให้เราหันเหความสนใจและเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ ได้ง่ายขึ้น สุดท้ายแล้ว "ระยะทำใจ" ไม่ใช่เรื่องที่สามารถกำหนดเป็นตัวเลขหรือระยะทางได้ชัดเจน แต่มันขึ้นอยู่กับความรู้สึกและสภาวะจิตใจของแต่ละคน การให้ใจได้พักและยอมรับความรู้สึกเป็นขั้นตอนสำคัญในการเดินทางครั้งนี้ และเมื่อเวลาผ่านไป เสียงของความเศร้าก็จะค่อยๆ เบาลงเหมือนเสียงต้นลมที่ค่อยๆ หายไปในที่สุด