ในยุคของโซเชียลมีเดียที่ทุกคนสามารถแชร์ความรู้สึกและชีวิตประจำวันได้อย่างเสรี บางครั้งการแสดงอารมณ์หรือความเจ็บปวดบนแพลตฟอร์มออนไลน์อาจกลายเป็นเครื่องมือเรียกร้องความสนใจมากกว่าการสื่อสารที่แท้จริง อย่างเช่นการโพสต์คอนเทนต์ร้องไห้หรือแคปชั่นคำคมมูฟออนโดยมุ่งหวังให้ได้รับความเห็นใจ หรือแม้กระทั่งสร้างสถานการณ์เพื่อให้ผู้ติดตามสนใจและสอบถามจนเกิดปฏิสัมพันธ์ในคอมเมนต์ซึ่งสะท้อนถึงความต้องการยืนยันตัวเองในโลกโซเชียล อย่างไรก็ตาม พฤติกรรมเช่นนี้ยังสร้างความขัดแย้งในวงสังคม เพราะบางครั้งผู้ที่เห็นอาจมองว่าเป็นการแสดงออกที่ไม่จริงใจหรือปลอมแปลงความรู้สึก ส่งผลให้เกิดการวิจารณ์และตีตราว่าเป็นการเรียกร้องความสนใจมากเกินไป ความเข้าใจประเด็นนี้จึงสำคัญเพื่อแยกแยะว่าการแสดงอารมณ์บนโลกออนไลน์คือการบำบัดจิตใจและขอความช่วยเหลือ หรือเป็นเพียงการแสวงหาความสนใจลักษณะหนึ่ง สำหรับผู้ที่พบเห็นหรือเผชิญกับพฤติกรรมแบบนี้ แนะนำให้พิจารณาด้วยความเห็นใจในฐานะมนุษย์ที่อาจกำลังมีปัญหาหรือความเครียด แต่ในเวลาเดียวกันควรตั้งขอบเขตในการตอบสนอง โดยไม่สนับสนุนพฤติกรรมที่เป็นการแสวงหาความสนใจอย่างไม่สร้างสรรค์ พร้อมทั้งส่งเสริมการสื่อสารที่เปิดเผยและตรงไปตรงมาไม่ปกปิดเท็จเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่จริงใจและมีคุณค่าในโลกดิจิทัล นอกจากนี้ การตั้งคำถามถึงความหมายของความจริงใจในโลกออนไลน์ และการเคารพตนเองและผู้อื่นย่อมช่วยให้ผู้ใช้โซเชียลมีเดียทั่วไปรับมือกับพฤติกรรมที่หลากหลายได้อย่างมีสติ และลดความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นจากการเข้าใจผิดหรือสื่อสารที่ไม่ตรงกันในสังคมออนไลน์