ในฐานะที่เป็นแม่หรือผู้ปกครอง หลายคนอาจเคยเจอปัญหาที่พูดจาเตือนหรือบ่นกับลูกแล้วเหมือนไม่มีผลอะไร "เข้าหูซ้าย ทะลุหูขวา" เป็นคำที่หลายครอบครัวใช้บรรยายสถานการณ์นี้ได้ดี ปัญหานี้มักเกิดจากความแตกต่างของมุมมองระหว่างแม่ที่หวังดีและลูกที่ต้องการอิสระ บางครั้งลูกอาจไม่ได้ตั้งใจจะดื้อ แต่เป็นเพราะวิธีการสื่อสารที่อาจทำให้รู้สึกเหมือนถูกตำหนิมากเกินไป ผมพบว่าการลองเปลี่ยนวิธีพูดคุยเป็นมิตรและเข้าใจความรู้สึกของลูก ช่วยลดความตึงเครียดระหว่างกันได้อย่างมาก เช่น แทนที่จะบ่นต่อเนื่อง อาจแจ้งความรู้สึกว่ารู้สึกเป็นห่วงหรืออยากให้ช่วยดูแลตัวเองอย่างไร หรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างเปิดใจ การสร้างบรรยากาศที่ลูกสามารถพูดความรู้สึกจริง ๆ โดยไม่กลัวจะถูกตำหนิ จะช่วยให้สัมพันธ์ในครอบครัวดีขึ้น นอกจากนี้พ่อแม่ควรสังเกตช่วงเวลาที่ลูกพร้อมรับฟัง และเลือกพูดในโอกาสที่เหมาะสม ปรับเปลี่ยนวิธีจับประเด็นสำคัญเป็นคำถามที่ชวนคิดแทนคำบ่น จะทำให้ลูกรู้สึกว่าได้รับความเคารพและพร้อมจะฟังมากขึ้น ปัญหา "พูดไม่ฟัง" มีทางออก ถ้ามีความอดทนและพยายามเข้าใจซึ่งกันและกันในฐานะครอบครัว