ในฐานะผู้ติดตามและชื่นชอบฮาย อาภาพรมานาน ผมอยากแชร์มุมมองส่วนตัวเกี่ยวกับความรู้สึกเสียใจที่แม่ฮายได้ถ่ายทอดออกมา ซึ่งทำให้เห็นถึงความเอื้อเฟื้อและความเข้าอกเข้าใจระหว่างคนไทยกับคนเขมรอย่างลึกซึ้ง สำหรับผม ความเสียใจนี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของคนใกล้ตัวหรือเฉพาะกรณีใดกรณีหนึ่ง แต่สะท้อนถึงความสัมพันธ์อันซับซ้อนและอบอุ่นระหว่างสองชาติที่ถูกสัมผัสผ่านความรู้สึกจริงใจจากแม่ฮาย จากคำพูดและอารมณ์ที่แสดงออกในคลิปเสียง ทำให้เข้าใจได้ว่าความรู้สึกของคนเขมรนั้นมีความละเอียดอ่อนและเนื้อแท้ ซึ่งการที่ฮาย อาภาพรกล้าพูดแทนคนทั้งประเทศถือว่าเป็นการแสดงความกล้าหาญและความมีน้ำใจไมตรีที่น่าชื่นชม นอกจากนี้ยังอยากย้ำว่า การรับรู้ถึงความรู้สึกของผู้อื่นนั้นช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและส่งเสริมความเข้าใจข้ามวัฒนธรรมได้เป็นอย่างดี หากเราทุกคนเปิดใจรับฟังอย่างที่แม่ฮายทำ จะช่วยให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้นมากจริงๆ