ถ้าใครเสิร์ชคำว่า “แพ้เสียงในหัว” ส่วนใหญ่จะอยากรู้ว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับอะไร และทำไมหลายคนถึงบอกว่าอ่านแล้วอินมาก สำหรับเรามันเป็นงานที่หยิบ “เสียงในหัว” หรือความคิดที่วนอยู่ในหัวของตัวเองมาขยายให้เห็นชัดขึ้น—ทั้งความลังเล ความไม่มั่นใจ ความคิดมาก และคำถามที่เราชอบโยนใส่ตัวเองเงียบๆ ในวันที่ไม่มีใครเห็น สิ่งที่เราชอบคือโทนมันไม่ได้พยายามสั่งสอน แต่เหมือนชวนคุย ชวนยอมรับว่าเราทุกคนมีเสียงแบบนั้นอยู่จริง บางวันมันดังมากจนทำให้เราถอย ทั้งที่ความจริงเราอยากก้าวไปข้างหน้า พออ่านไปเรื่อยๆ จะรู้สึกเหมือนกำลังนั่งฟังคนๆ หนึ่งเล่าเรื่องในใจแบบไม่ปิดบัง แล้วเราก็ค่อยๆ เห็นตัวเองในบางประโยคโดยไม่ตั้งใจ ถ้าถามว่า “แพ้เสียงในหัว” เหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับคนที่ช่วงนี้เครียดง่าย คิดเยอะ นอนยาก หรือมีความรู้สึกว่าตัวเองสู้กับความคิดตัวเองอยู่ตลอด และเหมาะกับคนที่ชอบงานที่เน้นอารมณ์ ความสัมพันธ์กับตัวเอง มากกว่าพล็อตหวือหวา ทริคเล็กๆ เวลาอ่าน/ฟังให้ได้อารมณ์: เราชอบอ่านตอนก่อนนอนหรือช่วงที่อยากอยู่เงียบๆ สักพัก แล้วค่อยจดประโยคที่โดนใจไว้ 1-2 ประโยค พอกลับมาอ่านซ้ำจะเห็นว่าคำเดียวกันมันกระทบเราไม่เหมือนกันในแต่ละวัน อีกอย่างที่อยากแชร์คือ หลังอ่านจบลองถามตัวเองสั้นๆ ว่า “เสียงในหัวที่เรากลัวที่สุดคือประโยคไหน” แล้วค่อยๆ เปลี่ยนมันเป็นประโยคที่อ่อนโยนขึ้น เช่น จาก “ทำไม่ได้หรอก” เป็น “ลองทีละนิดก็ได้” แค่นี้ก็รู้สึกเหมือนเราไม่ได้แพ้เสียงในหัวทั้งหมดเสมอไป ใครกำลังลังเลว่าจะเริ่ม “แพ้เสียงในหัว” ดีไหม ถ้าชอบงานที่อ่านแล้วเหมือนมีคนเข้าใจเราแบบไม่ต้องอธิบายเยอะๆ เราว่าน่าลองมาก