โตแล้วทำให้รู้ว่าการอยู่คนเดียวก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่
ไม่รู้ว่าเป็นปกติไหมแต่พอออกมาใช้ชีวิตคนเดียวจากที่บ้านก็รู้สึกว่าไม่ได้อยากกลับบ้านขนาดนั้นแต่ก็รู้สึกสบายใจ ไม่มีแฟน ใช้ชีวิตคนเดียว ก็ไม่ได้รู้สึกว่าเดือดร้อน เงินอาจไม่พอใช้บางเดือนก็แอบเอาเงินเก็บมาใช้และก็โป๊ะคืน วนอยู่อย่างนี้ ไม่ได้ทุกข์ร้อนใจ ก็มีหาเพื่อนบ้าง หาสังคมใหม่ๆบ้าง แต่ก็ยังรู้สึกว่าบางครั้งก็ชอบการอยู่คนเด ียว โหยหาแฟนบ้าง แต่ก็เป็นๆหายๆ มีก็ได้ไม่มีก็ได้ มีแล้วต้องเกื้อหนุนกัน ก็มีมองอนาคตไว้ระยะสั้น กลาง ยาว แต่ก็ไม่ได้จริงจังขนาดนั้น ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยที่ไม่เรื่อยเปื่อย แล้วของทุกคนหล่ะ เป็นยังไงบ้างครับ
เมื่อพูดถึงการอยู่คนเดียว หลายคนอาจมองว่าเป็นเรื่องน่าเหงาหรือแย่ แต่จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ลองใช้ชีวิตอยู่คนเดียวจริงๆ กลับพบว่าไม่ใช่เรื่องแย่อย่างที่คิดเลย การมีเวลาสำหรับตัวเอง ทำให้เราได้รู้จักและเข้าใจตัวเองมากขึ้น การอยู่คนเดียวช่วยให้เรามีโอกาสทบทวนความคิด และตั้งเป้าหมายในชีวิตอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการบริหารเงิน หรือการวางแผนในระยะสั้น กลาง และยาว ถึงแม้บางเดือนอาจต้องใช้เงินเก็บบ้าง แต่การรู้จักพอและจัดการได้ก็ช่วยให้ไม่เกิดความเครียด นอกจากนี้ การเปิดใจหาเพื่อนใหม่ หรือสร้างสังคมออนไลน์และออฟไลน์ ช่วยเติมเต็มความรู้สึกให้ไม่เหงาจนเกินไป แต่ก็ยังสามารถรักษาช่วงเวลาส่วนตัวที่สำคัญได้อย่างมีความสุข เรื่องแฟนหรือความรักก็เช่นกัน ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน มีแล้วก็ช่วยกันเกื้อหนุนและเข้าใจ หรือบางครั้งถ้ายังไม่มี ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ การมีความสุขกับตัวเองอย่างแท้จริงสำคัญกว่าการพึ่งพาใคร การอยู่คนเดียวเป็นการเรียนรู้และเติบโตอย่างแท้จริง ที่ทำให้เรารู้ว่าความสุขสามารถเกิดขึ้นได้จากตัวเราเอง และการยอมรับชีวิตในแบบที่เป็น ก็เป็นหนทางหนึ่งสู่ความสงบและความสุขที่ยั่งยืน