3 เทคนิควางตัวยังไงไม่ให้ “เสร่อ” ฉบับเข้าใจง่าย!

คำว่า “เสร่อ” คืออะไร? ในภาษาพูดไทยๆ “เสร่อ” มักใช้เรียกคนที่ “ทำเกินหน้าที่/ไม่รู้กาลเทศะ/เข้าไปยุ่งหรือแสดงออกไม่ถูกที่ถูกเวลา” จนคนรอบข้างรู้สึกอึดอัด หรือมองว่าไม่เหมาะสม บางครั้งก็ไม่ได้แปลว่าเป็นคนไม่ดีนะ แต่อาจหมายถึง “พยายามเด่นผิดจังหวะ” หรือ “พูด/ทำอะไรไม่อ่านบรรยากาศ” มากกว่า จากประสบการณ์ส่วนตัว เวลาคนใช้คำนี้กับใคร มักเกิดจาก 3 เหตุผลหลักๆ 1) ไม่อ่านบรรยากาศ (กาลเทศะ) เช่น ในที่ประชุมทุกคนจริงจัง แต่เราเล่นมุกแรงๆ หรือพูดแทรกยาวๆ จนคนอื่นไม่ได้พูด หรือไปสถานที่ที่ควรแต่งสุภาพแต่แต่งสบายเกินไป จุดนี้ไม่ได้ต้องเปลี่ยนตัวเอง แค่ “ปรับระดับ” ให้เข้ากับสถานการณ์ เช่น ก่อนพูดลองหยุด 2 วินาที สังเกตสีหน้าคนรอบๆ ว่าเขาพร้อมคุยเล่นไหม 2) อยากช่วย/อยากแสดงออก แต่ข้ามเส้น บางคนเจตนาดี เช่น รีบออกความเห็นแทนเพื่อน หรือเข้าไปจัดการเรื่องของคนอื่นโดยไม่ได้ขออนุญาต สิ่งที่ช่วยได้คือถามสั้นๆ ก่อน: “ให้เราช่วยไหม?” “โอเคไหมถ้าเราพูดตรงนี้?” แค่นี้ก็ลดโอกาสโดนมองว่าเสร่อได้มาก 3) มารยาทสังคมเล็กๆ ที่คนมักพลาด หลายสถานการณ์ไม่ได้แพ้ที่คำพูด แต่แพ้ที่โทนและท่าที เช่น ไม่สบตาเลยทำให้ดูไม่จริงใจ หรือพูดเสียงดังในที่เงียบๆ หรือไม่กล่าวขอบคุณ/ขอโทษเวลาควรพูด เทคนิคง่ายๆ ที่ใช้ได้ทันทีคือ - ยิ้มบางๆ + สบตาพอดี ไม่จ้อง - ฟังก่อนพูด 70/30 (ฟัง 70 พูด 30) - ถ้าเผลอพูดแทรก ให้รีบแก้ด้วย “ขอโทษนะ เมื่อกี้เราพูดแทรกไป” ประโยคที่คนไทยใช้ใกล้เคียงกับ “เสร่อ” - “ไม่รู้กาลเทศะ” (ทางการขึ้น) - “ทำเกินไป/เยอะไป” - “อย่าเด่นผิดเวลา” สุดท้าย ถ้าอยากเช็กตัวเองแบบไม่เครียด ลองถาม 3 ข้อก่อนทำอะไรในที่สาธารณะ: (1) ที่นี่เหมาะไหม (2) ตอนนี้เหมาะไหม (3) คนอื่นจะรู้สึกสบายใจไหม ถ้าผ่าน 3 ข้อนี้ ส่วนใหญ่ก็วางตัวได้ดีแบบเป็นธรรมชาติ ไม่ต้องฝืน และไม่ต้องกลัวว่าจะดู “เสร่อ” ค่ะ