# Quotes # Quotes to teach # Quotes to encourage
No one remembers how good we used to be.
บางครั้งความจริงมันเจ็บ: “ไม่มีใครจำได้หรอกว่าเราเคยดีแค่ไหน” โดยเฉพาะในฐานะเพื่อนหรือคนรู้จัก ต่อให้เราเคยช่วยเหลือเขาตอนลำบาก พอวันหนึ่งเราไม่ใช่ “ประโยชน์” เขาก็อาจหายไปเฉยๆ ตอนแรกฉันโกรธและน้อยใจมาก รู้สึกเหมือนความดีของเราถูกลบ แต่พอเวลาผ่านไปถึงเข้าใจว่า ความดีไม่ใช่สิ่งที่ต้องทำเพื่อแลกการจดจำจากใครเสมอไป สิ่งที่ช่วยฉันได้คือเปลี่ยนมุมคิด: คนเราแต่ละคนมีเงื่อนไขของชีวิตต่างกัน บางคนจำไม่เก่ง บางคนเอาตัวรอดเก่งกว่าเห็นใจ และบางคนก็ชัดเจนว่าอยู่กับเรา “แค่ตอนมีผลประโยชน์” ซึ่งไม่ได้แปลว่าเราต้องกลายเป็นคนแข็งกระด้างหรือเลิกช่วยใคร แต่เราควรช่วยอย่างมีขอบเขต และไม่เอาหัวใจไปฝากไว้กับคำว่า “ต้องตอบแทน” ถ้าวันนี้คุณกำลังเหนื่อยกับความสัมพันธ์ ลองใช้คำพูดสร้างพลังบวกสั้นๆ เหล่านี้เป็นประโยคกันล้มของตัวเอง (ฉันชอบอ่านซ้ำก่อนนอน): 1) “ทำดีได้ แต่อย่าลืมรักษาตัวเอง” 2) “เราไม่จำเป็นต้องเป็นที่รักของทุกคน” 3) “ความเงียบของบางคน คือคำตอบที่ชัดที่สุด” 4) “ช่วยได้เท่าที่ไหว ที่เหลือให้เขาโตเอง” 5) “ใจดีได้ แต่อย่าใจบาง” 6) “วันนี้ไม่เห็นค่า ไม่ได้แปลว่าเราไร้ค่า” 7) “เลือกคนที่เลือกเรา” 8) “เดินออกมาเงียบๆ ก็ถือว่าชนะแล้ว” อีกอย่างที่เวิร์กมากคือเช็กตัวเองด้วย 3 ข้อ เวลาอยากช่วยใครสักคน: (1) ถ้าเขาไม่ขอบคุณ เราจะยังโอเคไหม (2) ถ้าเขาหายไป เราจะเสียศูนย์แค่ไหน (3) การช่วยครั้งนี้กระทบเงิน เวลา หรือใจเราเกินไปหรือเปล่า ถ้าคำตอบทำให้ใจสั่นๆ ให้ลดระดับการช่วยลงได้เลย สุดท้าย อยากฝากคำคมชีวิตคิดบวกที่ฉันใช้ย้ำตัวเองเสมอ: “ต่อให้ไม่มีใครจำได้ว่าเราเคยดีแค่ไหน อย่างน้อยเราจำได้ว่าเราเคยพยายามเป็นคนที่ดี” แล้วค่อยๆ เลือกอยู่กับคนที่เห็นคุณค่าเราในวันที่ไม่มีอะไรให้เขา นั่นแหละคือพลังบวกที่จริงที่สุด
