ในทุกๆ ปี วันเช้งเม้งเป็นช่วงเวลาที่เราจะได้แสดงความกตัญญูและระลึกถึงบรรพบุรุษของเราอย่างจริงจัง ซึ่งสำหรับผมแล้ว การไหว้พ่อกับยายในวันที่ 4 เมษายน 2569 ที่พนัสนิคม มีความหมายลึกซึ้งมากกว่าการทำพิธีกรรมธรรมดาๆ ความรักที่มีให้กับคนที่จากไปแล้วนั้น แม้อาจไม่ได้แสดงออกผ่านคำพูดหรือการกระทำที่ใหญ่โต แต่มาจากหัวใจที่เต็มเปี่ยมด้วยความห่วงใยและความคิดถึง ทุกปีผมจะพยายามทำหน้าที่ลูกได้ดีที่สุดในแบบของผม แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ความตั้งใจและความรู้สึกนั้นไม่มีวันจางหาย ระหว่างการไหว้ ผมมักจะนึกถึงความทรงจำดีๆ ที่เคยมีร่วมกันกับพ่อและยาย คิดถึงคำสอนและคำแนะนำที่เคยได้ยิน และขอให้ท่านได้รับความสุขเป็นกำลังใจให้กับครอบครัวที่ยังอยู่ไปตลอด พิธีนี้ยังช่วยให้เราตระหนักถึงความสำคัญของครอบครัวและรากเหง้าของเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เรามีแรงผลักดันในการใช้ชีวิตประจำวัน ในฐานะลูกคนหนึ่ง การได้ทำพิธีและเห็นความสุขของพ่อและยายผ่านการได้กินอาหารที่จัดเตรียมไป พร้อมด้วยเงินทองที่เป็นเครื่องสื่อความรัก ทำให้รู้สึกอบอุ่นและมีกำลังใจมากขึ้น สุดท้ายนี้ ผมอยากชวนทุกคนให้ลองหวนคิดถึงและทำความเข้าใจกับพิธีเช้งเม้งในมุมมองของตนเอง เพราะมันไม่ใช่เพียงแค่พิธีกรรมธรรมเนียม หากแต่เป็นการเชื่อมโยงจิตใจและความทรงจำที่ทำให้ครอบครัวเรายิ่งแข็งแรงและมีความสุขมากขึ้นทุกปี