“เราอธิบายได้…แต่เขาเข้าใจแค่ที่เขาอยากเข้าใจ”
”ผมหยุดอธิบายตัวเองเมื่อผมได้พบว่า
ผู้คนจะเข้าใจได้แค่ในระดับ
ของพวกเขาเท่านั้น“
บทความ:-อาจารย์หนึ่ง-สถาปนิกเล่าเรื่อง
มีช่วงหนึ่งของชีวิต…ผมพยายามอธิบายตัวเองให้คนเข้าใจ
ผมอยากให้เขามองเห็นเจตนาดี เห็นความจริง เห็นว่าผมไม่ได้เป็นอย่างที่ใครบางคนพูด
แต่ยิ่งพูด…ยิ่งเหมือนตะโกนใส่กำแพง
เสียงของผมสะท้อนกลับมา พร้อมกับความรู้สึกว่า “เปล่าประโยชน์”
แล้วผมก็เริ่มเข้าใจว่า…
คนเราไม่ได้ฟังเพื่อเข้าใจเสมอไป
บางคนฟังเพื่อหาช่องโหว่ บางคนฟังเพื่อยืนยันความคิดเดิมของตัวเอง
และที่สำคัญ…เขาจะเข้าใจเราได้แค่ใน “ระดับสติ ประสบการณ์ และมุมมองของเขา” เท่านั้น
เหมือนคนยืนคนละที่ ย่อมเห็นวิวไม่เหมือนกัน ต่อให้เล่ารายละเอียดก็ไม่เท่ากับ “ได้เห็นด้วยตา”
ผมจึงหยุดอธิบายตัวเอง…
ไม่ใช่เพราะผมยอมแพ้ แต่เพราะผมเลือกจะใช้พลังไปทำสิ่งที่มีค่า
ปล่อยให้เวลาและการกระทำของผมเป็นคนเล่าเรื่องแทน
จำไว้นะ…
ไม่ต้องให้ทุกคนเข้าใจเรา
เพราะแม้แต่เราเอง…ยังไม่ได้เข้าใจทุกคนบนโลกนี้เลย
ในชีวิตจริง เรามักพบว่าการสื่อสารกับคนรอบข้างไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เพราะแต่ละคนมี "ระดับสติ ประสบการณ์ และมุมมอง" ที่แตกต่างกันไป การที่เราอธิบายหรือพูดอะไรไป บางคนอาจไม่ได้ตั้งใจฟังเพื่อเข้าใจ แต่ฟังเพื่อยืนยันสิ่งที่ตัวเองเชื่ออยู่แล้ว หรือหาจุดผิดเพื่อโจมตี สิ่งนี้จึงทำให้การอธิบายตัวเองที่ต้องการความเข้าใจจริง ๆ กลับกลายเป็นเรื่องยากและเหนื่อยล้า สิ่งที่สำคัญและเป็นประโยชน์คือ การรู้จัก "หยุด" และใช้พลังงานของเราไปกับการกระทำที่แสดงถึงความตั้งใจจริงแทนคำพูด เพราะเวลาจะช่วยพิสูจน์สิ่งที่เราต้องการสื่อออกไปได้ชัดเจนกว่า คำพูดเพียงอย่างเดียว บางครั้งยังไม่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกหรือเจตนาได้ครบถ้วนเหมือนกับการแสดงออกผ่านการกระทำ ยกตัวอย่างเช่น คนที่เคยมีประสบการณ์ไม่ดีหรือถูกเข้าใจผิดอาจใช้เวลาและการกระทำของตนเองพิสูจน์ความจริงแทนการปฏิเสธด้วยคำพูดซ้ำ ๆ ในทางกลับกัน เราก็ไม่จำเป็นต้องพยายามให้ทุกคนเข้าใจเรา เพราะความเข้าใจนั้นขึ้นอยู่กับ "มุมมอง" และ "ความพร้อมในการรับฟัง" ของแต่ละคน การตระหนักรู้ว่า "แม้แต่ตัวเราเองก็ยังไม่ได้เข้าใจทุกคนบนโลกนี้" จะช่วยให้เรามีทัศนคติที่ดีขึ้น ไม่ฝืนใจหรือเครียดกับการถูกเข้าใจผิดหรือไม่ถูกต้อง เพราะมนุษย์ทุกคนมีโลกภายในและประสบการณ์ชีวิตที่ต่างกัน ดังนั้น การสื่อสารที่ดีไม่ใช่แค่การพูดหรือต้องการถูกเข้าใจเท่านั้น แต่เป็นการเคารพในความแตกต่างของกันและกัน และเลือกที่จะมีความสุขกับชีวิตโดยไม่ยึดติดกับความเห็นของคนอื่นเกินไป เพราะที่สุดแล้ว ตัวเราเองคือคนที่รู้จักตัวเองดีที่สุดและสามารถดูแลใจตัวเองได้อย่างแท้จริง
