บันทึกที่ 365 : หน้าสุดท้ายของปี
Entry 365 : The Last Page of the Year
บทความ:#อาจารย์หนึ่ง -สถาปนิกเล่าเรื่อง
บันทึกที่ : 365
กับวันสุดท้ายของปี…
เราเดินทางมาถึง
หน้าสุดท้ายของปี
หน้าสุดท้ายของสมุดบันทึก
ที่ไม่มีใครเห็น…นอกจากตัวเราเอง
หนึ่งปีที่ผ่านมา
ไม่ใช่ทุกวันจะสวยงาม
ไม่ใช่ทุกการตัดสินใจจะถูกต้อง
และไม่ใช่ทุกความพยายาม… จะได้ผลลัพธ์อย่างที่หวัง
แต่ถ้าคุณยังอ่านบรรทัดนี้อยู่
นั่นแปลว่า คุณยังไม่ยอมแพ้
หลายคนใช้วันสุดท้ายของปี
ไปเสียใจกับเรื่องที่แก้ไขไม่ได้
ไปเสียดายกับเวลาที่ผ่านไปแล้ว
ทั้งที่จริง ๆ แล้ว
สิ่งเดียวที่เราควรทำในวันนี้
คือ ขอบคุณตัวเอง
ขอบคุณตัวเอง
ที่ตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตในวันที่ไม่อยากตื่น
ที่ฝืนยิ้มในวันที่หัวใจอ่อนล้า
ที่ยังเลือกเดินต่อ…ทั้งที่ไม่แน่ใจว่าปลายทางอยู่ตรงไหน
และถ้ามีบางเรื่องที่พลาด
บางคนที่จากไป
บางคำพูดที่ทำให้เจ็บ
ขอให้วันนี้เป็นวันที่คุณ
“ให้อภัยตัวเอง” อย่างจริงใจเสียที
เพราะคนที่เจ็บที่สุดจากทุกความผิดพลาด
ไม่ใช่ใครอื่น
แต่คือตัวเราเอง
ปีหนึ่งปี
สอนเราเรื่องหนึ่ง เสมอ
โดยไม่ต้องใช้คำพูด
นั่นคือ คุณค่าของคำว่า ‘เวลา’
เวลาไม่เคยย้อนกลับมา
แต่เวลาให้โอกาสเราเสมอ
ถ้าเรากล้าพอจะเริ่มใหม่
เรื่องแย่ ๆ ทั้งหมด
ไม่จำเป็นต้องแบกข้ามปีไปด้วย
ความผิดหวังไม่ต้องพิสูจน์อีก
ความเสียใจไม่ต้องเอาไปต่อรองกับอนาคต
วางมันไว้ตรงนี้
ที่หน้าสุดท้ายของปี
แล้วพาตัวเอง
กลับไป “เริ่มต้นใหม่”
ด้วยหัวใจที่เบากว่าเดิม
อ่อนโยนกว่าเดิม
และเข้าใจตัวเองมากกว่าเดิม
บางที…
การเริ่มต้นใหม่
ไม่ใช่การเปลี่ยนชีวิตทั้งหมด
แต่อาจเป็นแค่
การไม่ใจร้ายกับตัวเองเหมือนที่ผ่านมา
365ที่ผ่านมา
ไม่ใช่จุดจบ
แต่มันคือจุดที่เราเลือกจะ
เริ่มต้นอีกครั้ง
ด้วยความเข้าใจชีวิตมากขึ้น
และรักตัวเ องให้เป็นเสียที
“บางหน้าของชีวิต
ไม่ได้มีไว้ให้จดจำ
แต่มีไว้ให้วางลง”