"Live comfortably, not to please the whole world."
"Live at Peace with Yourself, Not to Please Everything."
Article:# Teacher one- The architect told the story.
Enough to age
I began to understand something in life more clearly:
Our happiness... doesn't always have to pass anyone's pleasure.
Many people in society
Living on other people's expectations.
Do what you don't want to do
I'm tired. I'm forced.
Just because I'm afraid that I don't like someone
Gradually we took our own comfort.
To exchange with the smiles of those around
Until one day...
Our hearts are left with less and less space for happiness.
But there are areas for other people's suffering.
I used to be like that.
Try to complete all roles
It's someone who's all "okay."
But forgot to ask myself
Are we really okay with this kind of life?
Until one day to understand that
Good life.
Not a life anyone pleases.
But it's a life where we sleep unwillingly.
We don't need to make everyone understand.
No need to explain every choice.
And it doesn't have to carry the feelings of the whole world on our hearts.
Space of mind
Should be used for peace.
To grow.
For the pleasure of not having to ask anyone for permission.
If you start to feel tired today,
Try gently asking yourself,
We are living for our comfort.
Or for the pleasure of others.
Because in the end
Someone who has to live with this feeling every day.
Not anyone, where?
But it's ourselves.
Take the space of your heart.
To have your own happiness.
More than suffering in anyone's heart.
ในยุคปัจจุบันที่สังคมมักกดดันให้เราต้องแสดงออกและปรับตัวเพื่อให้ผู้อื่นยอมรับนั้น ผมเชื่อว่าการเห็นคุณค่าของตัวเองและเลือกใช้ชีวิตตามความรู้สึกภายในคือกุญแจสำคัญที่จะพาเราสู่ความสุขที่แท้จริง ผมเคยตกอยู่ในวงจรของการพยายามทำให้คนรอบข้างพอใจ แม้จะต้องฝืนใจหรือเหนื่อยล้าในใจเอง การอยู่เพื่อเอาใจคนอื่นทำให้รู้สึกว่างเปล่าและหมดแรงในระยะยาว จนได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความสงบในใจและความสามารถในการอยู่กับตัวเองอย่างสบายใจ การเลือกที่จะไม่แบกรับความคาดหวังของทุกคนไม่ได้แปลว่าเราจะเห็นแก่ตัว แต่เป็นการเคารพในความต้องการและขอบเขตของตัวเอง การปล่อยวางความรู้สึกที่ต้องทำให้ผู้อื่นพอใจ จะเปิดพื้นที่ในใจให้เราเติบโตและเติมเต็มความสุขที่ไม่ต้องขออนุญาตใคร โดยส่วนตัว ผมแนะนำให้ทุกคนหมั่นตั้งคำถามกับตัวเองเมื่อรู้สึกเหนื่อยหรือท้อ ว่าเรากำลังใช้ชีวิตเพื่อใคร และอะไรคือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกสงบใจจริงๆ หากคำตอบคือความสบายใจของตัวเอง นั่นคือสัญญาณที่ดีว่าคุณกำลังเดินบนเส้นทางที่เหมาะกับตัวเอง สุดท้ายชีวิตที่ดีไม่ได้หมายถึงการทำให้ใครพอใจได้ทั้งหมด แต่คือการมีใจที่สงบ สามารถนอนหลับได้เต็มอิ่มโดยไม่ต้องฝืนใจ และตื่นขึ้นมาพร้อมกับพลังที่จะเดินหน้าต่อไปอย่างมั่นคงและมีความสุขอย่างแท้จริง