7 เดือนที่ผ่านมา… เป็นอย่างไรบ้าง?
เจ็ดเดือนที่ผ่านมา… เราได้ใช้ชีวิต หรือแค่ปล่อยให้เวลาผ่านไป
Seven Months Have Passed… Have We Truly Lived, or Simply Let Time Pass?
บทความ:-อาจารย์หนึ่ง-สถาปนิกเล่าเรื่อง-
บางครั้ง…
เราไม่รู้หรอกว่า
เวลาผ่านไปเร็วแค่ไหน
จนกระทั่งปฏิทิน
เปิดมาถึง “เดือนสิงหาคม”
นั่นแปลว่า…
7 เดือนของปีนี้
ได้กลายเป็นอดีตไปแล้ว
สวัสดี…เดือนที่ 8
7 เดือนที่ผ่านมา
เป็นอย่างไรบ้าง
เป้าหมายที่เคยตั้งไว้…
กำลังเข้าใกล้
หรือค่อย ๆ เลือนหาย
รอยยิ้มที่เคยมี…
ยังอยู่เหมือนเดิม
หรือถูกความเหนื่อยของชีวิต
ค่อย ๆ พรากไป
แต่ไม่ว่า
คำตอบจะเป็นแบบไหน
ขอแค่อย่าโทษตัวเอง
กับสิ่งที่ย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้
เพราะชีวิต…
ไม่เคยตัดสินเราจากสิ่งที่พลาด
แต่ตัดสินจากการลุกขึ้นเดินต่อ
หลังจากวันที่พลาดต่างหาก
ถ้าวันนี้ยังหายใจ
ก็ยังมีโอกาสเริ่มต้นใหม่
ไม่จำเป็นต้องรอปีหน้า
ไม่จำเป็นต้องรอวันจันทร์
ไม่จำเป็นต้องรอให้พร้อม
แค่เริ่ม…
จากวันนี้ก็พอ
ขอให้เดือนสิงหาคม
เป็นเดือนที่เราให้อภัยอดีต
ดูแลปัจจุบัน
และเชื่อมั่นในอนาคต
เพราะเวลาที่เหลือของปีนี้
อาจมากพอ…
ที่จะเปลี่ยนทั้งชีวิต
“อย่านับวันที่ผ่านไป แต่จงทำให้วันที่เหลือมีความหมาย”
“Don’t count the days that are gone. Make the days ahead count.”
— อาจารย์หนึ่ง
Dr. Thunpawat Techapuvadolvitit
#ติดเทรนด์ #ป้ายยากับlemon8 #lemon8ไดอารี่ #มุมมองชีวิต #เวลา
ในชีวิตประจำวันของหลายคน เวลามักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วจนเราไม่ทันรู้ตัว พอเดือนสิงหาคมมาถึง เราก็เริ่มมาสำรวจตัวเองว่า 7 เดือนที่ผ่านมา เราได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่หรือแค่ปล่อยเวลาผ่านไปอย่างไร้ความหมาย จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยเผลอนับวันและเดือนที่ผ่านไปอย่างไร้เป้าหมาย จนรู้สึกว่าชีวิตเริ่มขาดแรงบันดาลใจ ความเหนื่อยล้าและความผิดหวังสะสมจนทำให้รอยยิ้มบางครั้งเลือนหาย แต่เมื่อผมเริ่มให้เวลากับการทบทวนความสำเร็จและความผิดพลาดในช่วงที่ผ่านมา สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการไม่โทษตัวเองกับอดีตที่แก้ไขไม่ได้ ผมได้เรียนรู้ว่าการให้อภัยและปล่อยวางอดีตคือจุดเริ่มต้นของการเติบโตจริง ๆ การตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ในทุกวันและทำอย่างจริงจังแม้จะไม่สมบูรณ์แบบ ช่วยให้ชีวิตมีความหมายมากขึ้น นอกจากนี้ การดูแลสุขภาพใจทั้งการพักผ่อน เพื่อนฝูง และทำกิจกรรมที่รักก็มีส่วนสำคัญต่อความสมดุลในชีวิต เรื่องเวลาที่ผ่านมา 7 เดือน เป็นบทเรียนที่เตือนใจให้เราลุกขึ้นเดินต่อ ไม่ว่าจะพลาดอะไรมากแค่ไหนก็ตาม หากยังหายใจ ก็ยังมีโอกาส เริ่มต้นใหม่ได้ทันที ไม่ต้องรอถึงปีใหม่หรือวันจันทร์ เพื่อเปลี่ยนทุกวันที่เหลือให้เป็นวันที่มีคุณค่าและเปี่ยมไปด้วยความหวัง สุดท้าย ผมอยากให้ทุกคนลองเขียนบันทึกสั้น ๆ ในแต่ละวันถึงสิ่งที่ทำได้ดีหรือความก้าวหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อเป็นแรงจูงใจและภาพสะท้อนความสำเร็จในช่วงเวลาที่ผ่านมา วิธีนี้ช่วยให้เราตระหนักและเห็นความสำคัญของเวลาทุกนาทีที่เหลือในปีนี้ และใช้มันให้เกิดประโยชน์มากที่สุด

