Automatically translated.View original post

"Ultra-Processed People: Delicious Decoy Dead"

📚 Book Review "Ultra-Processed People: Delicious Decoy Dead"

The book reads and says that it's more heartbreaking than it seems, because the author doesn't just tell us about processed foods, but takes us through the whole system, from how we produce hidden ingredients, to marketing that makes us eat these things unknowingly.

The favorite thing is that the author doesn't say to abstain from everything, but it shows us how hard the food we think is "normal" is actually customized, and how it affects our long-term health - obesity, diabetes, pressure, and unexpected diseases.

While reading, I looked at all the food in my fridge, 😅 many of the things that really thought "just snacks" were ultra-processed food.

Who does this book suit?

• People who want to understand food in depth

• People who want to take serious health care

• Or anyone who wants to know what exactly "what we eat every day" is.

Finished reading will give us more courage to choose food and no longer be fooled by advertising.

📍 Coordinates: https://s.shopee.co.th/8pcDnmNyBD

2025/9/8 Edited to

... Read moreหลังอ่าน Ultra-Processed People: อร่อยลวงตาย จบ สิ่งที่เปลี่ยนที่สุดคือ “วิธีมองอาหาร” ครับ เดิมทีผมคิดว่าแค่พยายามคุมแคลอรีหรือออกกำลังกายก็พอ แต่เล่มนี้ทำให้เห็นว่าอาหารหลายอย่างที่เราชอบกิน มันถูกออกแบบมาให้กินง่าย กินเพลิน และหยุดยาก จนบางช่วงรู้สึกเหมือน “กลายเป็นสารเสพติดสุดอันตราย” แบบที่บนปกชวนคิดเลย ผมลองเริ่มจากการสำรวจของในครัวแบบบ้านๆ ก่อน ไม่ได้หักดิบงดทุกอย่าง วิธีที่ทำแล้วเวิร์กคือดู “ฉลาก” ให้มากขึ้น โดยเฉพาะ 3 อย่างนี้ 1) รายการส่วนผสมยาวผิดปกติ: ถ้ายาวมากและมีคำที่ไม่คุ้น (เช่น สารทำให้คงตัว สี กลิ่น สารให้ความหวานหลายชนิด) โอกาสเป็น ultra-processed สูง 2) น้ำตาล/โซเดียมแฝง: บางอย่างไม่หวานจัดแต่ใส่น้ำตาลหลายรูปแบบ หรือเค็มแบบนุ่มๆ กินเพลิน (โดยเฉพาะขนมขบเคี้ยว ซอสสำเร็จรูป) 3) คำโฆษณาหน้าซอง: คำว่า “คลีน/ฟิต/โปรตีนสูง/ไขมันต่ำ” ไม่ได้แปลว่าผ่านการแปรรูปน้อยเสมอไป เล่มนี้ทำให้ผมไม่หลงกับคำเหล่านี้ง่ายๆ อีกอย่างที่ได้จากหนังสือคือการ “ตั้งระบบให้ตัวเอง” มากกว่าพึ่งแรงใจ ผมใช้กติกาง่ายๆ คือ - ของกินเล่นซื้อได้ แต่ต้องเลือกแบบที่ส่วนผสมน้อยที่สุดเท่าที่หาได้ - ถ้าอยากกินขนมจริงๆ ให้แบ่งใส่ถ้วย ไม่กินจากซอง จะช่วยหยุดได้เร็วขึ้น - เติมอาหารจริงในมื้อหลัก เช่น ไข่ ผัก ผลไม้ ถั่ว หรือโยเกิร์ตรสธรรมชาติ จะทำให้ความอยากของหวาน/ของกรุบกรอบลดลง สำหรับคนที่กำลังลังเลว่าจะอ่าน Ultra-Processed People ดีไหม ผมว่าถ้าคุณเคยสงสัยว่า “ทำไมบางอย่างหยุดกินไม่ได้” หรืออยากเข้าใจระบบอาหารสมัยใหม่แบบลึกๆ เล่มนี้ให้ภาพชัดมาก ไม่ได้มาดราม่าให้กลัว แต่ทำให้เราตัดสินใจได้บนข้อมูล ท้ายที่สุด ผมไม่ได้เลิก ultra-processed food 100% นะครับ แต่พอรู้ทันมากขึ้น การเลือกมันเปลี่ยนจาก “เผลอกินทุกวัน” เป็น “ตั้งใจกินเป็นบางครั้ง” และแค่นี้ก็รู้สึกควบคุมสุขภาพได้ดีขึ้นเยอะ