ตอนเด็กvsตอนโต

เมื่อเราย้อนกลับไปดูช่วงวัยเด็กแล้วเปรียบเทียบกับตอนโต จะเห็นความแตกต่างของพฤติกรรมและแนวคิดอย่างชัดเจน มากกว่าที่เราคิด ไม่ว่าจะเป็นความซน ความไม่รู้จักกังวล หรือแม้แต่บทเรียนที่ได้รับจากไม้เรียวของพ่อที่ใช้กวดขันเราในสมัยนั้น บางครั้งดูเหมือนจะโหดร้าย แต่จริงๆ แล้วมันเป็นการสอนใจและวินัยที่ทำให้เราเติบโตขึ้นอย่างมีคุณภาพ ต้นมะยมที่แม่ปลูกไว้ บางครั้งก็เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของการระบายความรู้สึกในวัยเด็ก เมื่อความซนของเราไปทำให้ต้นไม้ต้องโดนทำร้าย แต่เมื่อเวลาผ่านไป ก็ทำให้คิดถึงความรักและความห่วงใยที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง ทุกเรื่องราวล้วนสอนให้เราเห็นคุณค่าของครอบครัวและการเติบโต ผมเชื่อว่าความทรงจำในวัยเด็กของทุกคนเต็มไปด้วยสีสันและเรื่องราวที่ไม่เหมือนกัน แต่ทุกเรื่องราวนั้นล้วนเป็นส่วนสำคัญของการเป็นตัวเราในปัจจุบัน ลองนึกถึงช่วงเวลาที่เราแสบซนและถูกตักเตือนบ้างหรือเปล่า? สิ่งเหล่านั้นทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นและมีวินัย แถมยังเพิ่มความสนุกสนานในการเติบโตด้วยเช่นกัน สุดท้ายนี้ อยากให้ทุกคนอย่าลืมเก็บความทรงจำดีๆ จากวัยเด็กไว้ และมองย้อนกลับมาในวันที่เราโตเต็มที่แล้วด้วยความสุข และได้เรียนรู้ที่จะให้อภัยอดีต เพื่อพร้อมรับมือกับอนาคตอย่างมั่นใจ