หลายคนเห็นภาพผู้ว่าฯ ร้อยเอ็ดแต่งเป็น “เฒ่าชูชก” แล้วงงว่า ทำไมต้องเป็นชูชก แล้ว “เฒ่าชูชกคือใคร” กันแน่? เราสรุปแบบอ่านง่ายจากแกนเรื่องพระเวสสันดรชาดกให้ค่ะ เผื่อใครจะไปงานบุญผะเหวดร้อยเอ็ด 2569 จะได้อินขึ้น เฒ่าชูชก เป็นตัวละครสำคัญใน “เวสสันดรชาดก” (มหาชาติ) มักถูกจดจำในภาพลักษณ์ชายชรา พูดมาก เจ้าเล่ห์ และเป็นตัวแทนของความโลภ/ความต้องการไม่รู้จบ ในเนื้อเรื่อง เขาไปขอสองกุมาร (ชาลี-กัณหา) จากพระเวสสันดร ซึ่งเป็นช่วงพีกของเรื่อง ทำให้คนดู/คนฟังรู้สึกสะเทือนใจ แต่ขณะเดียวกันก็ช่วยขับเน้น “ทานบารมี” ของพระเวสสันดรให้เด่นที่สุด นี่เลยเป็นเหตุผลที่เวลาเล่าเรื่องมหาชาติ ชูชกมักเป็นตัวละครที่คนจำได้มาก และหยิบมาเล่นเป็นสีสันในขบวนแห่ได้ง่าย สิ่งที่ชอบในงานร้อยเอ็ดคือการใช้ Soft Power แบบบ้านๆ แต่ได้ผล: เอาตัวละครที่คนคุ้นชื่อ (อย่างเฒ่าชูชก) มาเปิดประเด็นให้คนอยากค้นหา/อยากรู้ที่มา แล้วพาไปสู่ประเพณีจริงอย่าง “บุญผะเหวด” ซึ่งแก่นคือการฟังเทศน์มหาชาติให้ครบ 13 กัณฑ์ ถือว่าได้บุญใหญ่ เสริมสิริมงคล และเป็นฮีตคองอีสานที่ยังมีชีวิตอยู่ ถ้าใครแพลนไปงาน “มหาทานบารมี ประเพณีบุญผะเหวดร้อยเอ็ด 2569” (6-8 มี.ค. 2569) ที่สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์และบึงพลาญชัย แนะนำเตรียมตัวประมาณนี้ 1) ตั้งใจไปดู “ขบวนพระเวสสันดรเข้าเมือง” เพราะเป็นไฮไลต์ที่มีตัวละครครบ สีสันจัดเต็ม เหมาะกับการถ่ายรูปและดูวัฒนธรรมแบบเพลินๆ 2) ถ้าอยากได้ฟีลบุญผะเหวดจริงๆ ลองจัดเวลาฟังเทศน์มหาชาติให้ครบ (13 กัณฑ์) อย่างน้อยเลือกช่วงที่คนแน่นและบรรยากาศกำลังดี จะรู้สึกได้ถึงพลังของงานบุญ 3) อีกจุดที่คนพูดถึงคือโรงทาน “ข้าวปุ้น” ฟรีตลอดงาน (ข้าวปุ้น = ขนมจีนแบบอีสาน) ไปทั้งทีลองชิมหลายๆ น้ำยา รับรองอิ่มและได้สัมผัสความเอื้อเฟื้อแบบงานบุญแท้ๆ สรุปคือ เฒ่าชูชกไม่ใช่แค่ตัวละคร “ตัวร้าย” แบบผิวเผิน แต่เป็นบทบาทที่ทำให้เราเห็นคุณค่าของทานและศรัทธาในเรื่องพระเวสสันดรชาดก พอเอามาเชื่อมกับบุญผะเหวด ก็เลยทั้งได้ความรู้ ได้เที่ยว ได้บุญครบในทริปเดียว