โพสนี้ อยากบอกคิดถึงแมวค่ะ บันทึกเป็นความทรงจำ(1)

นอกจากเรื่องราวที่เล่าถึงความรักและความผูกพันกับเหมียว แมวที่รับเลี้ยงเป็นตัวแรกและอาจจะเป็นตัวเดียวในชีวิต การดูแลแมวให้เต็มที่ทั้งฉีดวัคซีนและทำหมัน พร้อมกับความกังวลใจตอนแมวหายไปนั้น หลายคนที่เคยเลี้ยงแมวคงเข้าใจดีถึงความรู้สึกคิดถึงและเป็นห่วงที่ลึกซึ้ง ผมเองเคยเจอสถานการณ์ที่คล้ายกัน แมวที่รักของผมหายไปหลายวัน จนต้องออกตามหาและขอความช่วยเหลือจากชุมชนใกล้เคียง การเปิดประตูรอและไม่ยอมแพ้คือสิ่งที่ทำให้รู้สึกเชื่อมโยงกับแมว และยังคงหวังว่าสักวันจะได้เจอเหมียวอีกครั้ง ในภาพที่ถ่ายเก็บไว้ จะเห็นชัดว่าแมวเรามีบุคลิกน่ารัก ขี้เล่น ชอบซน และชอบมีปฏิสัมพันธ์กับเจ้าของมาก ทั้งมาปลุกตอนกลางคืนหรือชอบเล่นจ๊ะเอ๋กับคนในบ้าน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ความสัมพันธ์แน่นแฟ้นขึ้น หากใครเจอแมวที่พิบูลสงคราม 22 แยก 6 นนทบุรี รบกวนช่วยแจ้งข่าวเพราะความหวังยังไม่หมด การเปรียบเหมียวเสมือนลูกคนหนึ่งนั้นเป็นความรู้สึกจริง ที่หลายคนอาจไม่เข้าใจจนกว่าจะได้สัมผัส การเลี้ยงแมวในชีวิตคนที่ต้องเดินทางบ่อย ๆ ต้องคำนึงถึงความรับผิดชอบมากขึ้น การบันทึกความทรงจำผ่านโพสต์นี้และต่อ ๆ ไปจึงเป็นวิธีหนึ่งในการรักษาความรู้สึกและแสดงความรักที่ยังไม่เปลี่ยนแปลง