หลายครั้งที่เราพูดอะไรออกไปโดยไม่ทันคิด เพราะแค่เผลอหรือเพราะอารมณ์ชั่ววูบ แต่กลับไม่รู้ว่าคำพูดเหล่านั้นได้เข้าไปอยู่ในใจของคนฟัง และกลายเป็นแผลที่รักษาได้ยากในจิตใจ จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้ฟังคำพูดที่ดูเหมือนไม่มีนัยยะอะไรสำหรับผู้พูด แต่มันกลับสะเทือนใจอย่างลึกซึ้งสำหรับตัวเอง เราอาจเก็บมันไว้และคิดวนซ้ำในหัว ทำให้อารมณ์และความรู้สึกด้านลบเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ ตัวอย่างที่เห็นบ่อย ๆ คือคำที่ดูเหมือนเป็นเสียงผ่านไป แต่จริง ๆ แล้วกลับอยู่ในความรู้สึกของคนฟังไม่รู้ลืม เช่น คำพูดที่ดูเป็นการตัดพ้อ คำพูดที่ดูเหมือนจะเป็นการวิจารณ์ หรือแม้แต่คำพูดที่ดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจร้าย แต่กระทบความรู้สึกอย่างลึกซึ้ง การเรียนรู้ที่จะควบคุมคำพูดและไตร่ตรองก่อนจะพูดจึงเป็นเรื่องสำคัญ เพื่อป้องกันไม่ให้คำพูดกลายเป็นแผลในใจของผู้อื่น นอกจากนี้การเปิดใจฟังและแสดงความเห็นอกเห็นใจก็ช่วยให้ความสัมพันธ์ระหว่างกันดีขึ้น จึงอยากชวนทุกคนลองคิดสักนิดก่อนจะพูด เพราะคำพูดไม่ใช่แค่เสียงผ่านไป แต่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกและจิตใจอย่างลึกซึ้ง ความระมัดระวังเล็กน้อยในคำพูด อาจช่วยสร้างความเข้าใจและความสัมพันธ์ที่ดีในระยะยาวได้มากกว่าที่คิด