เคยไหมที่เราต้องแกล้งพยักหน้าในที่ประชุม หรือในบทสนทนา เพราะไม่อยากให้คนรอบข้างรู้ว่าเราไม่เข้าใจจริงๆ สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้กับทุกคน โดยเฉพาะเมื่อเราต้องเจอกับเรื่องซับซ้อนหรือศัพท์เฉพาะที่เข้าใจยาก สำหรับผมแล้ว การ 'เน้นรับรู้แต่ไม่รับเรื่อง' คือแนวทางหนึ่งในการปลงใจ เพราะบางครั้งถ้าเราพยายามยอมรับทุกเรื่องโดยไม่เข้าใจจริง ก็จะทำให้สับสนและเครียด การแกล้งทำเป็นเข้าใจเหมือนเป็นการป้องกันตัวเองชั่วคราว เพื่อให้สามารถผ่านช่วงเวลานั้นไปได้โดยไม่ต้องเสียความมั่นใจ แต่ถ้าเราปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ อาจทำให้เราพลาดความรู้หรือข้อมูลสำคัญๆ ได้ ดังนั้นหนึ่งในวิธีที่ผมแนะนำคือ ควรถามซ้ำหรือขอให้อธิบายเพิ่มในภายหลัง หรือหาข้อมูลเพิ่มเติมด้วยตัวเอง เพื่อเพิ่มความมั่นใจและความเข้าใจจริงๆ ประสบการณ์นี้สอนให้รู้ว่า ความรู้สึกแกล้งเข้าใจเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นในสังคม และเป็นสัญญาณเตือนให้เราต้องรู้จักประเมินตัวเองอย่างมีวิจารณญาณมากขึ้น รวมถึงเลือกที่จะรับรู้และยอมรับในเรื่องที่พร้อมจะเข้าใจจริงๆ เท่านั้น