วันนั้นได้มีโอกาส “ออกกองกับพี่บัวขาว 1 วัน” แบบใกล้ๆ บอกเลยว่าพลังงานล้นมาก สมกับคำว่า STRONG ที่เห็นกันในรูป/คลิปจริงๆ แต่สิ่งที่ประทับใจไม่ใช่แค่ความฟิตนะ เป็นเรื่องวินัยและทัศนคติที่ทำให้เข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนถึงชอบย้อนดู “บัวขาวตอนเด็ก” แล้วรู้สึกว่าเส้นทางชีวิตเขาโคตรน่าสนใจ ระหว่างพักกองมีคนคุยกันถึง “บัวขาวตอนเด็ก” ว่าโตมากับการฝึกหนักตั้งแต่ยังไม่เท่าไหร่ จุดที่ฟังแล้วรู้สึกได้เลยคือ เขาไม่ได้เก่งเพราะพรสวรรค์อย่างเดียว แต่เพราะทำซ้ำๆ จนเป็นนิสัย—ตื่นเช้า ซ้อมตรงเวลา กินเป็นเวลา และให้ความสำคัญกับการพักผ่อน เห็นกับตาว่าต่อให้เป็นวันทำงานถ่ายทำ ตารางเขาก็ยังมีความเป็นนักกีฬามืออาชีพชัดมาก ส่วนหัวข้อที่หลายคนเสิร์ชอย่าง “บัวขาวกับโคตะ” วันนั้นก็มีคนพูดถึงเหมือนกันในมุมแฟนๆ ว่าคู่นี้เวลาเจอกันหรือมีคอนเทนต์ร่วมกันมันดูมีเคมีแบบนักสู้ที่เคารพกัน ไม่ใช่แค่ความเดือดบนเวที แต่เป็นความเป็นมืออาชีพทั้งคู่ ใครที่ชอบดูไฟต์/คลิปซ้อมจะเข้าใจเลยว่าความน่าสนใจของ “บัวขาวกับโคตะ” คือเรื่องสไตล์ที่ต่างกันและความคาดหวังของคนดูนี่แหละ ในกองก็มีโมเมนต์ขำๆ ด้วย ประมาณว่าเดินๆ กันอยู่แล้วมีคนแซวว่า “พากันปีนหลังคาแล้ว” (ไม่ได้อันตรายจริงนะ เป็นจังหวะหยอกกันในกอง) ทำให้บรรยากาศไม่ตึงเลย ถึงจะเป็นทีมงานหลายคนแต่ทุกอย่างเดินไวมาก เพราะทุกคนโฟกัสเหมือนกัน ถ้าใครอยากได้แรงบันดาลใจจากบัวขาวแบบจับต้องได้ เราว่าลองเริ่มจาก 3 อย่างที่เห็นชัดวันนั้น: 1) ตรงเวลา 2) ทำพื้นฐานให้แน่นก่อนค่อยเพิ่มความยาก 3) รักษาวินัยแม้วันยุ่งๆ แค่นี้ก็เข้าใจแล้วว่าความ STRONG ของพี่บัวขาวไม่ได้อยู่แค่กล้าม แต่อยู่ที่ “วินัย” ล้วนๆ