ถ้าใครเจอคำว่า “คองเพิ่น” หรือเขียนเว้นวรรคเป็น “ค อง เพิ่ น” แล้วงงเหมือนเรา บอกเลยว่าคำนี้เจอบ่อยในแคปชั่น/คำคมภาษาอีสาน โดยความหมายที่คนใช้กันส่วนใหญ่คือ “ของเขา” หรือ “เป็นของอีกฝ่าย” (ไม่ใช่ของเรา) เลยมีนัยแบบตัดใจหรือย้ำสถานะว่าเราไม่มีสิทธิ์ ความรู้สึกของคำนี้มันจะออกแนวเจ็บ ๆ หน่อย เช่นเวลาเราแอบชอบเขา แต่เขามีคนของเขาแล้ว ก็จะมีคนพิมพ์ว่า “คองเพิ่น” หรือประโยคเต็ม ๆ ที่ฮิตมากคือ “คองเพิ่นที่แปลว่าบ่แม่นของเฮา” แปลตรง ๆ ได้ว่า “ของเขา ที่แปลว่าไม่ใช่ของเรา” ตัวอย่างประโยคที่เราเห็นใช้จริงบ่อย ๆ - “อย่าไปยุ่งนำเขาเด้อ เขาเป็นคองเพิ่นแล้ว” = อย่าไปยุ่งกับเขาเลย เขามีเจ้าของแล้ว - “สู้บ่ได้ดอก เขาคองเพิ่น” = สู้ไม่ไหวหรอก เขาเป็นของเขา (ไม่ใช่เรา) - “ฮู้ทั้งฮู้ว่าเป็นคองเพิ่น กะยังไปฮัก” = รู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นของคนอื่น ยังไปรัก แล้วคำค้นอีกคำที่คนชอบหา คือ “ยามเพิ่นฮักกัน แปลว่าอะไร” อันนี้แปลแบบง่าย ๆ ได้ว่า “ตอนที่เขารักกัน/ช่วงที่เขากำลังอินเลิฟกัน” (เพิ่น = เขา/คนอื่น, ฮัก = รัก, กัน = กัน) มักใช้เวลาพูดถึงคู่คนอื่น หรือพูดเชิงน้อยใจว่าเราไปอยู่ตรงนั้นแล้วเป็นส่วนเกิน เช่น - “ยามเพิ่นฮักกัน อย่าไปเป็นโตขัด” = ตอนเขารักกันอย่าไปเป็นตัวขัด/ตัวเกะกะ อีกวลีที่เจอในรูปคำคมบ่อย ๆ คือ “ดองเพิ่น” หลายคนใช้ในความหมายประมาณ “รอเขา” หรือ “ดองไว้/ค้างไว้” แบบรอให้เขากลับมา ซึ่งฟีลจะคล้ายคนยังไม่ move on และมีประโยคแนวเตือนใจอย่าง “ถ่าลมๆแล้งๆตั๋วเจ้าของ” ที่สื่อประมาณว่าอย่ามัวแต่รอแบบไม่มีความหวังจนเสียเวลา/เสียใจ ทริคเล็ก ๆ เวลาเอาไปใช้ให้ไม่พลาด: ถ้าอยากสื่อว่า “ของเขา (ไม่ใช่ของเรา)” ใช้ “คองเพิ่น” ได้เลย แต่ถ้าจะพูดถึง “ตอนนั้น/ช่วงนั้น” ให้ดูคำว่า “ยาม” นำหน้า เช่น “ยามเพิ่นฮักกัน” จะชัดว่าเป็นเรื่องเวลา/สถานการณ์มากกว่าเรื่องความเป็นเจ้าของ