Automatically translated.View original post

The stepped fields, the forest house.

"The world's first royal rice bank."

🌱 This is the "Forest House," the Mother of the Emperor, a 500-year-old village in the middle of the valley of the inhabitants of Laos, or Le Wae, located in the foothills on the banks of the Lomlan River, a watercourse that feeds the life of this community. The villagers use it for agriculture and as a food source.

🌾, the forest house has the most beautiful unseen "step field" because a stream runs down the mountain, and it is also the site of the world's first rice bank, which His Majesty King King King IX gave the start of the village.

Location:ป่าแป๋

Mother Sang, Mother of the Emperor teaches

# amazingthailand # Greenseason # RelaxingMaehongson # OutingMan # The forest house

2025/8/23 Edited to

... Read moreถ้าเสิร์ชว่า “บ้านป่าแป๋” แล้วกำลังลังเลว่าจะไปดีไหม บอกเลยว่าเป็นหมู่บ้านเล็กๆ กลางหุบเขาในอ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน ที่ฟีลธรรมชาติล้วนๆ แบบเงียบ สงบ และเขียวสบายตามาก โดยไฮไลต์ที่ทำให้ที่นี่แตกต่างคือ “นาขั้นบันได” ที่เห็นเป็นชั้นๆ ไล่ระดับไปตามไหล่เขา และมีลำน้ำ/ลำธารไหลคดเคี้ยวผ่านทุ่งนา ทำให้วิวดูมีชีวิต ไม่แห้งแล้งเหมือนบางที่ ส่วนตัวชอบมุม “ภาพมุมสูง” มาก เพราะจะเห็นทั้งหมู่บ้าน ทุ่งนาสีเขียวขจี และแนวภูเขาปกคลุมด้วยป่า เวลาแสงเช้าหรือช่วงบ่ายแก่ๆ จะได้สีสวยเป็นพิเศษ ถ้าใครอยากได้รูปแนวธรรมชาติแบบเรียบง่าย แนะนำหามุมที่มี “กระท่อมไม้กลางทุ่งนา” อยู่ด้วย ภาพจะดูมีเรื่องราวและสื่อถึงวิถีชาวบ้านได้ดีมาก อีกอย่างที่ควรรู้ก่อนไปคือ บ้านป่าแป๋ไม่ได้มีแค่วิว แต่ยังเป็นพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับ “ธนาคารข้าวพระราชทานแห่งแรกของโลก” ที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงพระราชทานทุนเริ่มต้นให้ชุมชน ฟังแล้วรู้สึกอบอุ่นใจ เพราะการเที่ยวที่นี่ไม่ใช่แค่ไปถ่ายรูป แต่เหมือนได้ไปเห็นรากของการพึ่งพาตนเองและความเข้มแข็งของชุมชนด้วย ทริปแนะนำของเราคือไปช่วงกรีนซีซัน (หน้าฝน) เพราะนาจะเขียวที่สุด น้ำในลำธารก็สวย แต่ควรเตรียมรองเท้าที่เดินสบายๆ เผื่อเจอพื้นลื่นหรือดินนุ่มๆ หลังฝนตก และอย่าลืมพกเสื้อกันฝน/ร่มติดตัวไว้จะอุ่นใจมาก มารยาทเล็กๆ ที่ช่วยให้เที่ยวสนุกและเคารพพื้นที่: นาขั้นบันไดเป็นพื้นที่ทำกินจริง ควรยืนถ่ายรูปตามทาง ไม่เหยียบคันนา ไม่ทิ้งขยะ และพูดคุยกับคนในชุมชนด้วยความสุภาพ (คนที่นี่น่ารักมาก) ถ้ามีเวลา ลองใช้เวลานั่งเงียบๆ ฟังเสียงน้ำไหลกับลมในหุบเขา แล้วจะเข้าใจว่าทำไม “บ้านป่าแป๋” ถึงเป็น unseen ที่ควรมาให้ได้สักครั้ง