ในชีวิตประจำวันของผมที่เป็นทหาร การฝึกวิ่งเป็นกิจวัตรที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่บางครั้งก็มีวันที่รู้สึกขี้เกียจอย่างมาก จนอยากจะข้ามวันวิ่งไปเลย แต่ผมพบว่า หากลองฝืนสักนิดและเริ่มออกวิ่ง จะเกิดความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นเองอย่างไม่น่าเชื่อ สิ่งที่ช่วยผมได้คือการตั้งเป้าหมายเล็กๆ เช่น วิ่งเพียง 10 นาทีแรกก่อน แล้วค่อยๆ เพิ่มระยะเวลา รวมถึงการใช้แอปพลิเคชันติดตามการวิ่ง เพื่อดูความก้าวหน้าของตัวเอง การฝึกวิ่งแม้ในวันที่ไม่อยากวิ่งทำให้ร่างกายและจิตใจแข็งแรงขึ้น การเปิดใจรับฟังเสียงร่างกายสำคัญ อย่างเช่นเดียวกับคำพูดที่ว่า “ขนาดเขาไม่รัก ยังฝืนอยู่ได้เลย” ก็เหมือนกับที่ผมฝืนออกวิ่ง เพื่อสุขภาพและความสุขของตัวเอง สำหรับคนที่ไม่ถนัดวิ่งหรือไม่เคยวิ่งมาก่อน ผมแนะนำให้เริ่มจากการเดินเร็วหรือวิ่งเหยาะๆ ก่อน แล้วค่อยๆ ฝึกจังหวะให้เหมาะกับร่างกายตัวเอง การมีเป้าหมายที่ชัดเจนและเพื่อนร่วมวิ่งช่วยให้ความรู้สึกอยากวิ่งเพิ่มขึ้น และทำให้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวในการฝึกซ้อมครับ