การต้องห่างจากคนที่เรารักไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด มันมักจะทำให้ใจรู้สึกคิดถึงและว่างเปล่าเสมอ ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่ต้องจากคนที่ดูแลและรักเหมือนน้องตัวเล็กไปอยู่ไกลๆ และบอกได้เลยว่าความคิดถึงมันหนักหนามากกว่าที่คิดไว้เยอะ การได้ยินคำว่า "ไปอยู่ไสน้อย่าเอ่ย" เป็นเหมือนคำปลอบใจที่อยากให้เขาอยู่ใกล้ ไม่ต้องไปไหนไกล เพราะระยะทางอาจทำให้ความอบอุ่นในใจคลายลงได้ ยิ่งถ้าได้ส่งข้อความหรือพูดคุยบ่อย ๆ ถึงแม้จะเป็นเพียงคำพูดสั้น ๆ เช่น "คิดฮอดเด้" ก็ช่วยเติมเต็มความรู้สึกดี ๆ และทำให้รู้ว่าคนที่เราคิดถึงเขาก็ยังคิดถึงเราอยู่เหมือนกัน นอกจากนี้ การรักษาความสัมพันธ์ด้วยการแชร์เรื่องราวประจำวัน ถึงแม้จะแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ก็ช่วยให้ความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายใกล้กันเสมอ และลดช่องว่างของการห่างเหินที่เกิดจากระยะทาง สุดท้ายแล้ว การแสดงออกถึงความห่วงใย ความรักจากใจอย่างแท้จริง คือสิ่งที่จะช่วยให้ความสัมพันธ์ยังคงแข็งแรง แม้จะต้องเจอกับระยะทางและเวลาที่ต้องแยกจากกันไปสักพักก็ตาม ลองเก็บความรู้สึกดี ๆ ไว้ในคำพูดและการกระทำที่แท้จริง เพื่อสร้างกำลังใจให้กันและกันในทุกครั้งที่คิดถึงนะครับ