เวลาเจอ “บ่อร้างกลางป่า” หรือบ่อร้างกลางทุ่งนา เรามักคิดว่าไม่มีปลาแล้ว แต่จากที่ผมเคยไปลองหลายบ่อ จริงๆ มันมีโอกาสเจอปลาได้เยอะกว่าที่คิด เพราะบ่อแนวนี้คนไม่ค่อยรบกวน ปลาเลยระแวงน้อยลง แค่ต้องอ่านสภาพบ่อให้เป็นก่อนลงเหยื่อ 1) ดูบ่อก่อนว่า “ยังมีชีวิตไหม” ผมจะเดินวนดูรอบๆ ก่อน 5–10 นาที มองหาสัญญาณง่ายๆ เช่น ฟองอากาศผุดเป็นจุดๆ รอยน้ำกระเพื่อมใต้กอหญ้า เสียงปลาฮุบ หรือมีลูกปลา/แมลงน้ำ ถ้ามีอย่างใดอย่างหนึ่ง แปลว่าน้ำยังมีออกซิเจนและมีโซ่อาหาร โอกาสมีปลาตัวใหญ่ก็เพิ่มขึ้น 2) จุดที่น่าลองที่สุดในบ่อร้าง - ริมกอหญ้า/ผักตบ/กิ่งไม้จม: มักเป็นที่ซุ่มของปลาช่อน ปลาดุก - ชายตื้นที่มีแดดส่องตอนเช้า: บางทีเจอปลานิล ปลาตะเพียนออกมากิน - มุมบ่อที่ลมพัดเข้าหา: เศษอาหารและแมลงจะถูกพัดมารวมกัน ปลาเข้ามาหากินบ่อย 3) เหยื่อที่ผมเลือกใช้เวลา “ไม่รู้ว่ามีปลาอะไร” ถ้าเป็นสายลุยแบบ BORN TO FISH ผมจะพกเหยื่อ 2 แนวไว้กันพลาด - เหยื่อเป็น: ไส้เดือน/กุ้งฝอย/ปลาเหยื่อเล็กๆ เหมาะกับบ่อที่มีวัชพืชเยอะ โยนชิดขอบแล้วปล่อยนิ่งๆ - เหยื่อปลอม: กบยาง/หนอนยาง/เหยื่อผิวน้ำ เหมาะกับปลาช่อนในบ่อร้าง ตีตามแนวกอหญ้าแล้วหยุดเป็นจังหวะ 4) วิธีลองบ่อให้ไว (ประหยัดเวลา) ผมจะเริ่มจากตีสำรวจเป็นพัด 10–15 ครั้ง ถ้าเงียบจะขยับจุดทุก 5–10 เมตร ไม่ยืนที่เดิมนานเกินไป บ่อร้างบางที่ปลากระจุกตัวเป็น “กอ” เจอจุดเมื่อไหร่จะมีโอกาสโดนติดๆ กัน 5) ความปลอดภัยสำคัญมากในบ่อร้างกลางป่า พื้นรอบบ่อมักลื่นและยุบง่าย ระวังดินโคลนดูดกับเศษแก้ว/ตะปู ผมจะใส่รองเท้าหุ้มส้น พกคีมปลดเบ็ด และดูทางหนีทีไล่ก่อนลงไปใกล้น้ำเสมอ ถ้าไปคนเดียวจะไม่ลงน้ำเด็ดขาด สรุปคือ บ่อร้างกลางป่าไม่ได้แปลว่าไม่มีปลา แค่ต้องอ่านน้ำ เลือกมุม และใช้เหยื่อให้เหมาะ ลองไปสำรวจแบบบ้านๆ แล้วคุณอาจเจอ “จุดลับ” ประจำตัวก็ได้