ดอกบุษบาริมทาง

หลายคนอาจเคยเห็นคำว่า “บุษบาริมทาง” ผ่านตา แต่พอจะอธิบายว่าหมายถึงอะไรจริงๆ กลับนึกไม่ออก ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้นค่ะ จนวันหนึ่งเดินเลียบถนนช่วงเย็นๆ แล้วเจอดอกไม้เล็กๆ ขึ้นตามพุ่มริมทาง เลยรู้สึกว่า…คำนี้มันให้ภาพชัดมาก เป็นภาพของ “ดอกไม้” ที่ไม่ได้อยู่ในสวนจัดๆ แต่สวยแบบธรรมชาติ เจอได้ระหว่างทาง และทำให้เราหยุดมองได้ คำว่า “บุษบา” ในภาษาไทยมักใช้เป็นคำสวยๆ แทน “ดอกไม้” หรือ “บุปผา” เวลาเอามารวมกับ “ริมทาง” ก็เลยเหมือนเล่าอารมณ์ของดอกไม้ที่พบเจอข้างทางระหว่างเดินทาง ไม่จำเป็นต้องเป็นชื่อพันธุ์ดอกไม้ชนิดเดียวตายตัว แต่เป็นภาพรวมของความงามที่เจอได้โดยไม่ตั้งใจ ถ้าใครอยากตามรอยฟีล “บุษบาริมทาง” แบบที่ฉันทำ ลองเริ่มจากมองรอบตัวตอนเดินหรือขี่รถช้าๆ (ปลอดภัยก่อนนะ) ริมรั้วบ้าน ริมฟุตบาท ข้างร่องน้ำ หรือพุ่มไม้ตามซอย มักมีดอกเล็กๆ ซ่อนอยู่เสมอ บางวันเป็นดอกหญ้า บางวันเป็นดอกไม้เลื้อย หรือดอกไม้ของพุ่มที่ไม่มีใครตั้งใจปลูกให้เด่น แต่พอมองใกล้ๆ กลับละเอียดและน่ารักมาก ทริคถ่ายรูป “ดอกบุษบาริมทาง” ให้ดูละมุนขึ้น (จากที่ลองถ่ายเองแล้วเวิร์ก): - ถ่ายช่วงเช้าหรือเย็น แสงจะนุ่ม ทำให้สีดอกไม้ดูหวาน - เปิดโหมดภาพถ่ายบุคคล/หน้าชัดหลังเบลอ ถ้ามือถือทำได้ จะช่วยให้ดอกไม้เด่นขึ้นทันที - ถ่ายให้เห็นบริบท “ริมทาง” นิดนึง เช่น ขอบฟุตบาท รั้ว หรือแนวหญ้า จะได้ฟีลตามชื่อ ไม่ใช่เหมือนถ่ายในสวน - ลองถ่ายหลายระยะ: ไกลให้เห็นพุ่ม ใกล้ให้เห็นกลีบ และซูมรายละเอียดเกสร จะได้ภาพหลากหลาย ส่วนตัวฉันชอบคำนี้ตรงที่มันให้ความรู้สึกสบายๆ เหมือนบอกว่า ความสวยไม่จำเป็นต้องอยู่ในที่พิเศษ แค่เราเดินช้าลงและตั้งใจมอง ก็จะเห็น “บุษบาริมทาง” ได้แทบทุกวัน ใครมีมุมริมทางที่ชอบ หรือเจอดอกไม้ข้างทางสวยๆ ลองถ่ายเก็บไว้ แล้วตั้งชื่อภาพว่า “บุษบาริมทาง” ดูนะ ฟีลดีมากจริงๆ