ตอนเห็นภาพเปรียบเทียบ “ไอ้จ้อย” จากบุพเพสันนิวาส กับ “ไอ้ฤกษ์” ในตี๋ใหญ่ ฤกษ์ ดาว โจร (Netflix) คือเข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนถึงค้นหา “ไอจ่อย/ไอ้จ้อย บุพเพสันนิวาส” กันเยอะมาก เพราะมันเป็นคนละอารมณ์ คนละพลังจริง ๆ ฝั่ง “ไอ้จ้อย” จะเป็นคาแรกเตอร์ที่ดูเป็นมิตร ขี้เล่น ยิ้มง่าย ภาพจำมันเลยติดไปกับความสดใสและจังหวะการแสดงที่นุ่มนวลกว่า แต่พอมาเป็น “ไอ้ฤกษ์” โทนทั้งหน้าตา แววตา และบุคลิกเปลี่ยนไปเป็นสายแข็ง ดูจริงจัง กดดัน และมีความดิบกว่าเยอะ แค่ยืนเฉย ๆ ก็รู้สึกถึงความ “เอาเรื่อง” ของตัวละครแล้ว อีกคำที่คนชอบค้นคู่กันคือ “โมสต์ วิศรุต กล้าม” ซึ่งส่วนตัวมองว่าไม่ใช่แค่เรื่องหุ่นฟิตอย่างเดียว แต่เป็นการใช้รูปร่างและท่าทางช่วยเล่าเรื่องด้วย พอคาแรกเตอร์ต้องดูแข็งแรง น่าเกรงขาม ภาพรวมมันเลยต้องแน่นขึ้น ทั้งไหล่ หลัง แขน รวมถึงท่าทางเวลาเดิน/ยืนที่ดูหนักแน่นกว่าเดิม ทำให้ “ไอ้ฤกษ์” น่าเชื่อว่าผ่านโลกหนัก ๆ มา ถ้าใครกำลังย้อนดูบุพเพสันนิวาสแล้วสงสัยว่า “ไอ้จ้อย” คนเดิมจริงเหรอ แนะนำลองสังเกต 3 อย่างนี้จะสนุกมาก 1) สายตาและสีหน้า: ไอ้จ้อยจะมีความละมุนและเล่นหางตา แต่ไอ้ฤกษ์จะนิ่ง คม และกดอารมณ์ไว้ 2) จังหวะการพูด: ไอ้จ้อยจะฟังลื่น ๆ เป็นธรรมชาติขำ ๆ ส่วนไอ้ฤกษ์จะมีจังหวะที่หนักแน่น หยุดเป็นช่วง เหมือนคิดตลอดเวลา 3) ภาษากาย: ไอ้จ้อยดูผ่อนคลายกว่า แต่ไอ้ฤกษ์จะเกร็งนิด ๆ แบบคนพร้อมปะทะ สำหรับคนที่เข้ามาจากคีย์เวิร์ด “ไอจ่อย/ไอ้จ้อย บุพเพสันนิวาส” แล้วอยากตามงานต่อ ลองดูแบบเทียบกันเป็นฉาก ๆ จะยิ่งเห็นพัฒนาการการแสดงชัดมาก และทำให้เข้าใจว่าทำไมบท “ไอ้ฤกษ์” ถึงดูเปลี่ยนลุคจนคนพูดถึงกันเรื่องกล้ามและความเท่แบบสายเข้มเลย