เรื่องเล่าสยองขวัญในมหาวิทยาลัยเป็นอีกหนึ่งประเด็นที่น่าสนใจมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนิสิตนักศึกษาที่มักจะได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างถึงสถานที่ต่างๆ ที่ถูกขนานนามว่าเฮี้ยน เช่น ห้องน้ำ ทางเปลี่ยว อาคารเรียนเก่า สะพานเชื่อม หรือหอพักนักศึกษา ซึ่งมีความเชื่อว่าเกิดเหตุการณ์เหนือธรรมชาติบ่อยครั้ง จากข้อมูลสถิติที่พบว่า "เกินกว่าครึ่ง" ของนิสิตนักศึกษารู้เรื่องสยองขวัญของคณะตัวเองอย่างน้อย 1 เรื่อง เรื่องเล่าเหล่านี้มีอายุความขลังเฉลี่ยกว่า 30-40 ปี และยังคงถูกเล่าซ้ำอยู่บ่อยครั้ง เป็นสิ่งที่สร้างความตื่นเต้นและแรงจูงใจให้กับผู้ชมภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ โอกาสที่จะพบเจอสิ่งลี้ลับนั้นมักเป็นไปได้มากกว่าเมื่ออยู่คนเดียว ดังนั้นการดูหนังที่นำเสนอเรื่องราวเหล่านี้ ย่อมทำให้ผู้ชมได้สัมผัสความรู้สึกระทึกขวัญและน่าติดตามมากขึ้น ด้วยความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับตำนานและสถานที่เฮี้ยนเหล่านี้ จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการดูภาพยนตร์ "เทอม4" ได้อย่างเต็มที่ และยังสร้างบทสนทนาให้กับวงการนิสิตนักศึกษาในการแลกเปลี่ยนประสบการณ์สยองขวัญในชีวิตประจำวัน ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ใช่แค่ความบันเทิงทั่วไป แต่กลายเป็นการเชื่อมโยงสังคมและวัฒนธรรมในรั้วมหาวิทยาลัยอย่างแท้จริง