สถิตอยู่ในใจตราบนิรันดร์ 🩵

เวลาเราเห็นข้อความน้อมรำลึก เช่น “ธ สถิตในดวงใจนิรันดร์” หรือประโยคที่ขึ้นต้นว่า “พสกนิกรชาวไทย…” หลายคนอาจสงสัยเหมือนกันว่า “พสกนิกร” หมายถึงอะไร และใช้ในโอกาสแบบไหนถึงจะเหมาะสม พสกนิกร (อ่านว่า พะ-สะ-กะ-นิ-กอน) หมายถึง “ประชาชน” หรือ “ราษฎร” ที่เป็นพลเมืองของประเทศ โดยมักใช้ในบริบทที่เป็นทางการหรือกึ่งทางการ โดยเฉพาะเมื่อกล่าวถึงประชาชนในฐานะผู้ใต้พระบรมโพธิสมภาร เช่น ข่าวพระราชสำนัก คำกล่าวถวายพระพร หรือข้อความแสดงความอาลัย/น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ถ้าพูดให้เข้าใจง่ายที่สุด “พสกนิกร” ก็คือ “คนในชาติ/ประชาชน” แต่มีน้ำเสียงที่สุภาพและเป็นพิธีการมากกว่าคำว่า “ประชาชน” ทั่วไป จึงมักเห็นคู่กับถ้อยคำอย่าง “น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ” หรือ “ขอน้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย” ในงานรำลึกสำคัญๆ ใช้เรียกใครบ้าง? - ใช้เรียกรวม “ประชาชนทั้งประเทศ” หรือ “ประชาชนชาวไทย” ในบริบททางการ - ใช้ในสื่อราชการ/ข่าว/คำปราศรัยที่ต้องการความสุภาพ - ไม่ค่อยใช้ในบทสนทนาประจำวัน เช่น คุยกับเพื่อน เพราะจะดูเป็นทางการเกินไป ตัวอย่างประโยคที่ใช้ได้จริง - “พสกนิกรชาวไทยต่างน้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้” - “พสกนิกรร่วมลงนามถวายพระพร” - “ขอให้พสกนิกรทุกหมู่เหล่ามีความสุขความเจริญ” คำที่ใกล้เคียงและต่างกันเล็กน้อย - “ประชาชน” ใช้ได้ทั่วไป ทั้งทางการและไม่ทางการ - “ราษฎร” เป็นทางการเช่นกัน แต่โทนจะใช้ในเชิงกฎหมาย/การปกครองบ่อยกว่า - “พสกนิกร” จะให้ความรู้สึกสุภาพ อ่อนน้อม และมักสัมพันธ์กับบริบทสถาบันพระมหากษัตริย์ ถ้าคุณกำลังจะเขียนแคปชันหรือข้อความรำลึกถึง “สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระราชชนนีพันปีหลวง” การใช้คำว่า “พสกนิกร” ในประโยคที่แสดงความสำนึกและความเคารพ จะช่วยให้ถ้อยคำดูเหมาะสมและงดงามขึ้น แต่แนะนำให้ใช้เท่าที่จำเป็น ไม่ต้องใส่ซ้ำหลายครั้ง เพื่อให้ข้อความอ่านลื่นและจริงใจค่ะ