บันทึกครั้งหนึ่ง ฉันเคยวิ่งหนีแผ่นดินไหว 🚨
เคยได้ยินไหม
คนโบราณบอกว่า “ถ้านกอึใส่หัว แปลว่าจะมีอะไรบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น”
วันก่อนที่เรานึกจะเขียนคอนเทนต์เรื่องแผ่นดินไหว
ดันไปเจอบันทึกในมือถือ วันเดียวกันนั้น…
เราโดนนกอึใส่หัวจริง ๆ 😂
ตอนนั้นเราพักเที่ยงนอนงีบอยู่ที่ทำงาน ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ พอตื่นขึ้นมาช่วงบ่าย รู้สึกเหมือนตัวเองบ้านหมุน ยังคิดอย ู่ว่า ตัวเองน่าจะลุกเร็วเกิน
แต่ไม่ใช่
ตึกมันเอน จนเรารู้สึกได้ ผนังเริ่มมีเสียง ปูนแตกร้าว
วินาทีนั้นสมองสั่งอย่างเดียว — วิ่งจ้า ยังดีที่สติยังอยู่
หยิบไอแพด โทรศัพท์ ของสำคัญ แล้วก็วิ่งลงจากชั้น 7
แล้วระหว่างวิ่งเสียงปูนแตกตามหลังมา เสียงกรี๊ดจากคนชั้นบนวิ่งไล่หลังลงมา มันเหมือนฉากในหนังภัยพิบัติเลยแหละ
พอลงมาถึงข้างล่าง ทุกคนปลอดภัย เลยถ่ายรูปกับที่ทำงานไว้หนึ่งแชะ แล้วเขาก็ประกาศให้กลับบ้านได้เลย
เพราะที่ทำงานเราเป็นสระว่ายน้ำบนตึก — น้ำกระฉอกออกมาหมด ทำงานต่อไม่ได้
ตอนแรกสงสารคนที่ยังต้องทำงานต่อ
แต่สักพักก็ต้องหันมาสงสารตัวเอง
รถติด…ระดับมหาวินาศ ค่ารถแพง…แบบโครต
คนไทยวันนั้นคือเดินกันเยอ ะที่สุดในชีวิต
สุดท้ายนี้ ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่ต้องสูญเสียจากเหตุการณ์ในวันนั้น
และขอส่งแรงใจให้ทุกคนที่วันนี้ยังต้องซ่อมแซม ฟื้นฟู หรือแก้ไขผลกระทบจากแผ่นดินไหวอยู่ ขอให้ทุกอย่างค่อย ๆ ดีขึ้นในเร็ววัน 🤍
จากประสบการณ์จริงที่ได้เจอแผ่นดินไหวในกรุงเทพฯ ทำให้ตระหนักถึงความสำคัญของการเตรียมตัวและรู้วิธีรับมือกับภัยธรรมชาติที่ไม่คาดคิด เราควรรู้จักสัญญาณเตือนและการปฏิบัติตัวในเวลาฉุกเฉิน เช่น การหลบเข้าที่ปลอดภัยใกล้กับเสาที่แข็งแรง หรือหลบใต้โต๊ะเพื่อป้องกันจากสิ่งของที่อาจตกลงมา นอกจากนี้ควรเตรียมอุปกรณ์จำเป็น เช่น ไฟฉาย ยา และน้ำดื่มเผื่อฉุกเฉินไว้เสมอ เพื่อให้พร้อมรับมือกับเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์นี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบต่อชีวิตประจำวันและสังคม เช่น การจราจรที่ติดขัดและค่ารถที่สูงขึ้นอย่างมากจนคนเลือกเดินเท้าในวันนั้น นอกจากนี้ยังพบว่าอาคารบางส่วนได้รับความเสียหาย เช่น ผนังปูนแตกร้าว น้ำในสระว่ายน้ำกระฉอก เนื่องจากการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว ซึ่งสร้างความท้าทายต่อการฟื้นฟูและซ่อมแซม จากเหตุการณ์นี้ เราเห็นความสำคัญของการมีแผนรับมือภัยธรรมชาติร่วมกันในชุมชน เช่น การจัดอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับแผ่นดินไหว การเตรียมพื้นที่ปลอดภัย และการตั้งศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัย เพื่อให้สังคมพร้อมรับมือและลดผลกระทบที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ท้ายที่สุด ขอมอบกำลังใจให้ทุกคนที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในครั้งนี้ และขอให้การฟื้นฟูและการกลับคืนสู่ชีวิตปกติเป็นไปอย่างรวดเร็วและราบรื่น เพื่อให้เราทุกคนมีความมั่นใจและความพร้อมในการเผชิญกับภัยธรรมชาติที่อาจเกิดขึ้นอีกในอนาคต
ผมนี่โดนหนักกว่าคนอยู่กรุงเทพ วันนั้นคือวันที่ต้องกลับเข้ามาเพราะไปทำงานที่ลำปางหลายวัน อยู่บนภูเขาโยกแรงหลายครั้งนึกว่าตัวเองหิวจนตาลาย หันไปมองหาลูกน้องที่มาด้วยกันพบว่าเผ่นไปแล้วปล่อยผมไว้คนเดียว งานก็ทำต่อไม่ได้เพราะไฟฟ้าดับ จองตั๋วรถไฟเขาก็บอกว่าต้องตรวจสอบเส้นทางเพราะสายเหนือมีความเสี่ยงสูงมาก เลยต้องกลับด้วยรถทัวร์แล้วระหว่างทางก็เจอข่าวรถไฟฟ้างดให้บริการเลยต้องเปลี่ยนแผนจากปกตินั่งรถไฟฟ้าเลยต้องนั่งแท็กซี่แทน