ผมมีโอกาสได้พิจารณาและศึกษาเกี่ยวกับพระพิมพ์ล.พ.แก้ววัดเครือวัลย์ที่สร้างโดยลูกศิษย์ที่อายุมากกว่าร้อยปี ความพิเศษคือองค์พระไม่ได้สร้างโดยล.พ.แก้วโดยตรง แต่เป็นงานศิลป์ที่ผ่านการถ่ายทอดอย่างประณีตโดยลูกศิษย์ ทำให้พระองค์นี้มีความเก่าแก่และมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์อย่างสูง จากประสบการณ์ที่ได้เล่นพระเครื่องมาสักระยะ ผมพบว่าการดูความเก่าของพระพิมพ์นั้นมีเทคนิคเฉพาะ เช่น การสังเกตความเรียบ-หยาบของเนื้อพระ, รอยไหม้หรือ Patina ที่เกิดตามธรรมชาติจากการใช้งานและอายุของพระ รวมทั้งการสังเกตรายละเอียดลวดลายที่ไม่เหมือนพระปลอมที่ผลิตขึ้นใหม่ในยุคหลัง การสะสมพระเครื่องประเภทนี้นอกจากเป็นการเก็บรักษาศิลปวัฒนธรรมและความศรัทธาแล้ว ยังเป็นการลงทุนที่มีคุณค่า การที่พระพิมพ์ล.พ.แก้ววัดเครือวัลย์องค์นี้มีอายุมากกว่าร้อยปีทำให้มันมีเสน่ห์เฉพาะตัวซึ่งยากจะเลียนแบบ ผมแนะนำให้คนที่สนใจเริ่มต้นศึกษาจากการสังเกตองค์พระด้วยตนเองพร้อมถามจากผู้รู้หรือคนที่มีประสบการณ์ เพื่อให้ทราบลักษณะเด่นและวิธีแยกพระแท้จากพระปลอมอย่างถูกต้อง การเรียนรู้และลองสัมผัสจริงจะช่วยเห็นคุณค่าที่แท้จริงของพระพิมพ์ล.พ.แก้วเหล่านี้อย่างลึกซึ้งมากขึ้น