จากประสบการณ์ตรงในการเลี้ยงลูกช่วงที่ลูกไปโรงเรียน ผมพบว่าการลดเวลาหน้าจอลงไม่ได้แค่ช่วยเรื่องสุขภาพตา ยังส่งผลดีต่อสมาธิและความตั้งใจเรียนของลูกมากขึ้นด้วย แทนที่จะปล่อยให้ลูกติดจอตลอดวัน ผมพยายามงดจอและงดมีส่วนร่วมกับข่าวสารหรือโซเชียลมีเดียที่ไม่มีประโยชน์ เพื่อให้ลูกได้โฟกัสกับการเรียนและกิจกรรมสร้างสรรค์มากขึ้น ซึ่งผลลัพธ์ก็น่าพอใจ ลูกมีสมาธิในการเรียนและแสดงออกถึงความรักการเรียนอย่างชัดเจน นอกจากนี้ ผมยังส่งเสริมให้ลูกทำกิจกรรมที่ทำให้รู้สึกสนุกและได้พัฒนาทักษะต่างๆ เช่น การอ่านหนังสือ เล่นเกมฝึกสมอง หรือทำงานอดิเรกที่เหมาะสมกับช่วงวัย การมีส่วนร่วมของพ่อแม่ในการจัดการเวลาการใช้จอและกิจกรรมต่างๆ จึงเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้ลูกเติบโตอย่างสมดุล หวังว่าแนวทางนี้จะเป็นประโยชน์และแรงบันดาลใจให้กับพ่อแม่หลายๆ ท่านในการดูแลลูกให้รักการเรียนและรู้จักควบคุมการเล่นจออย่างมีสติครับ