ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

Ep. 3

มาเล่าต่อเรื่องเรียนปริญญาตรี

หลังจากที่ป่วยรักษาตัว และ ร่างกายเริ่มดีขึ้น ได้สมัครงานที่ใหม่โดยใช้วุฒิอนุปริญญา ได้งานที่บริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าชื่อดังแห่งหนึ่ง แต่แปลกตรงที่ตอนสมัครเป็นชื่อนึง ตอนเริ่มงานเป็นชื่อนึง 555

ใช่แล้ว บริษัทนี้กำลังถูกเทคโอเวอร์ เปลี่ยนมือ และเราหลวมตัวลาออกจากที่เดิมเข้ามาพอดี ในช่วงวิกฤต เข้าทำงาน แต่ในบริษัทไม่มีงาน

งานที่ใหม่ก็ไม่รุ่ง จึงย้ายงานอีกครั้ง คราวนี้ได้งานที่บริษัทเล็กๆ พนักงาน 400-500 คน หยุดวันอาทิตย์ และวันเสาร์ เว้นเสาร์ ก็ยังพอไหว วันอาทิตย์เรียนได้เต็มที่ แต่วันเสาร์ อาจมีปัญหาบ้าง

เมื่อว่าง ทางสะดวก จึงเป็นโอกาสให้กลับไปเรียนอีกครั้งเพื่อนๆ ในห้องใหม่ร่วมๆ 40 คน ตามแผนการเรียนคือ ต้องเรียน 7 เทอม 1 ปีมี 3 เทอม เราเรียนได้ 1 เทอม หยุดไป 1ปี

ดังนั้น

● เพื่อนใหม่เรียนเทอม 1 ซึ่งเราเก็บเกรดแล้ว

● เพื่อนๆห้องเดิมกำลังเรียนเทอมที่ 5 > 6 > 7

ตัดสินใจไม่รอเพื่อน ไปลงเรียนตามตารางเทอมที่ 5 > 6 > 7 กับเพื่อนๆ ห้องเดิม

ดังนั้นการเรียนรอบนี้ก็จะโดดๆ ไปหน่อย เรียนเศรษฐศาสตร์มหภาคก่อนจุลภาค เรียนบัญชีขั้นสูง ก่อนบัญชีขั้นต้น ทำวิจัยส่งเป็นเล่ม ทั้งที่ยังไม่ได้เรียนหลักการวิจัยเบื้องต้น แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี และแล้วผ่านไป 1 ปี เพื่อนๆ ห้องนี้ก็เรียนจบ แต่เรายังเหลือตารางเรียนเทอม 2> 3> 4 ที่ต้องกลับไปเก็บ

ถึงตอนนี้ เพื่อนห้องใหม่ ก็เรียนถึงเทอมที่ 4 พอดี เราก็มาลงเรียนตามตารางเทอม 4 กับเขา เป็นการพบหน้าเพื่อนในห้องครั้งแรก หลังจากที่ได้ยินแต่ชื่อ 555

ห้องนี้ส่วนตัวมองว่าไม่น่ารัก เพราะมีผู้หลักผู้ใหญ่ในพื้นที่มาเรียน พาลูกน้องมาเรียนด้วย เช้าๆ ยกมือไหว้สวัสดีเพื่อนร่วมชั้น แต่ไม่สวัสดีอาจารย์ผู้สอน อาจารย์บางคนไม่ปลื้มเอามากๆ ทั้งบ่น ทั้งว่า และถือเป็นคราวซวยของเราด้วยที่เป็นวิชาวันเสาร์ ที่เราเวลาเรียนไม่ครบ หรืออาจารย์เข้มงวดกับห้องนี้ก็ไม่รู้ พอหมดเทอมได้ F มาตัวนึงวิชาหลักด้วย และน่าจะโดนกันหลายคน

ต่อไปเหลือวิชา เทอม 2>3 ไม่มีเพื่อนแล้วไปหาลงเรียนกับห้องอื่นๆ ไม่มีห้องประจำ เพราะจัดตารางเรียนเองตามวิชาที่เหลือ ไม่ยากหรอก เราเคยทำมาก่อน เหลืออีกไม่ถึงปีก็จบแล้ว

ตัวคนเดียวนั่งเรียนเงียบๆ จำได้ว่าเรียนบัญชี คิดคำนวนค่าเสื่อมราคา ประมาณนี้ล่ะ ตกเกือบทั้งห้อง เต็ม 30 ท๊อป 24 นึกว่าน้องสาวนักบัญชีจากบริษัทแห่งหนึ่งจะท๊อป อาจารย์เรียกออกไปดูคะแนนทีละคน พอถึงชื่อเราได้ 24 ก็งงๆ กลับมา เอ๊า! เราท๊อป 555 จากนั้นอาจารย์ก็แนะนำว่าเราเป็นคนได้คะแนนสูงสุด 🥰🥰🥰

มีอีกวิชาที่น่าประทับใจคือ สถิติ มีการบ้านทุกคาบ หลายข้อด้วย มีโจทย์ และให้แสดงวิธีทำเหมือนวิชาคณิตศาสตร์ มีเรียนช่วงบ่าย ก็เอาการบ้านไปวางส่งที่โต๊ะครู ปรากฏว่าเพื่อนๆในห้องเอาการบ้านเราไปถ่ายเอกสารแจกกัน และมานั่งลอก และเป็นแบบนี้ทุกสัปดาห์ แต่เราก็เปลี่ยนจากส่งที่โต๊ะช่วงบ่าย เป็นส่งให้เพื่อนไปถ่ายเอกสารก่อน ดังนั้นทุกคนจำชื่อ อุมาสวรรค์ไข่หิน ได้หมด และทุกคนเรียกเราว่าผู้มีพระคุณ 😅 ไม่ต้องถามถึงว่าตอนสอบ พวกเขาสอบผ่านไหม

เหลืออีกตัวที่ติด F ต้องลงเรียนใหม่ เวลาก็เต็มเอี๊ยด จึงไปขอลงเรียนกับกลุ่มกศบป. ภาคค่ำ จ.พ.ศ ลงเรียนเย็นวันพุธ แก้จาก F เป็น A ได้สำเร็จ

และแล้วเราก็เรียนจบ จบแบบไม่มีเพื่อนร่วมรุ่นให้ถ่ายรูป แต่ก็มีคนรู้จักหลายคนจากการๆผเรียนร่วม

วันซ้อมรับปริญญา มีเพื่อนๆ จากที่ทำงานไปร่วมแสดงความยินดี ตายุทธเป็นตากล้อง

ส่วนวันรับจริงที่สวนอัมพร มีครอบครัวมาร่วมแสดงความยินดีอย่างล้นหลามนั่งรอกันทั้งวัน แต่รู้ว่าทุกคนยินดีรอ

กลับบ้านปีใหม่เอาชุดมาใส่ถ่ายรูปกับตายายให้เขาได้ภูมิใจอีก 1 แมตช์

😅จบแล้วจ้า

ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน🙏