สงสัยตั้งแต่เด็กแล้วว่าทำไมมีแต่คนไม่ชอบอีสา อีสาไม่ดีขนาดนั้นเลยเหรอ
เรื่องนี้ชื่อเรื่องอีสา รวีช่วงโชติค่ะเป็นเรื่องราวชีวิตไม่รู้ว่าจะสงสารอีสาดีมั้ย
อีสาเป็นลูกของบ่าวในราชวงศ์รวีวารอีสาเสียแม่ไปตั้งแต่เกิดหม่อมพริ้มเป็นภรรยาท่านชายหม่อมเจ้าโชติช่วงรวี รวีวารและมีบ่าวอีกหลายคนในวังที่เลี้ยงอีสามาเหมือนพี่เหมือนน้องพออีสาโตขึ้นหม่อมเห็นว่าเป็นสาวเป็นแซ่จึงให้หัดไปเรียนเย็บถักปักร้อ ย,เรียนรำจะได้เป็นเด็กเรียบร้อยตอนที่อีสาโตเป็นสาวแล้วท่านชายอยากได้ลูกชายสืบสกุลเพราะเห็นว่าหม่อมพริ้มมีลูกสาวถึง5คนเลยขอลูกชายจากอีสาซึ่งเป็นบ่าวที่หม่อมพริ้มเคยให้นมเลี้ยงดูมาจนหม่อมพริ้มต้องพูดคำนี้
"ใครจะคิดว่าวันหนึ่งต้องใช้ผัวร่วมกันจากเด็กที่เคยดูดนมจากอกข้า"จึงทำให้หม่อมพริ้มไม่พอใจตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาและอคติกับอีสาอย่างกับไรดีพออีสามีลูกชายหม่อมพริ้มจึงขอไปเลี้ยงดูและเลี้ยงคุณชายโดยให้เรียกสาที่เป็นแม่ว่า"สา"ถ้าหม่อมพริ้มไม่เอาคุณชายไปเลี้ยงสาคงเป็นใหญ่ไปแล้วเหมือนพรากลูกพรากแม่เขาเลย🥲
อีสามีคนสนิทเป็นลูกของหม่อมพริ้มคือคุณหญิงโสภาพรรณวดี รวีวารเป็นหญิงสาวเรียบร้อยอ่อนหวานจนไปเจอกับหนุ่มข้างบ้านย้ายเข้ามาใหม่ชื่อนายสมศักดิ์ วรประเสิรฐพอนายสมศักดิ์กับคุณหญิงโสภาคุยกับสักพักต่างฝ่ายต่างเริ่มมีใจกันให้พอหม่อมพริ้มรู้เรื่องนี้หม่อมพริ้มสั่งห้ามสาเป็นคนสนิทกับคุณหญิงจึงพาหนีกันทั้งคู่ต่อมาไม่นานคุณหญิงรู้ว่าสาเป็นชู้กับคุณสมศักดิ์คุณหญิงรับไม่ได้จีงตรอมใจตายส่วนคุณสมศักดิ์ก็พากันตายตามคุณหญิงไปคนในวังต่างพากันโทษอีสาว่าสาเป็นคนที่ทำให้คุณหญิงต้องตายคนในวังต่างพากันเกลียดอีสาไปหมดตั้งแต่นั้นตอนนั้นสามีลูกติดท้องมาด้วยคือโสภิตพิไลเป็นลูกของอีสากับท่านชายด้วยตอนพาหนีหลังจากนั้นอีสาก็เปลี่ยนสามีไปเรื่อยๆจนมาสะดุดคนนี้ที่ร้ายแรงที่สุดที่เกิดจากความหึงหวงจนยิงสามีจนตายเพราะตอนนั้นหลานถูกข่มขืนซึ่งก็คือลูกสาวแท้ๆของอีสาแต่ยกให้คุณหญิงโสภาเหตุการณ์นี้สาเกือบจบชีวิตตัวเองข้อหาพยายามฆ่าคนตายนางกลับตัวกลับใจได้ซักพักมีสามีใหม่และได้เป็นเมียน้อยและสานึกได้ว่าการมีผู้ชายไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิตและตอนจบได้ลูกจากหม่อมพริ้มคืน
เราว่าสงสารอีสามากกว่านะเพราะถูกพรากลูกจากหม่อมพริ้มแต่สาไม่พอใจกับชีวิตและอยากสามีจนทำให้ใครหลายคนไม่ชอบ
จากประสบการณ์การดูละครและการวิเคราะห์ตัวละครอีสาแล้ว รู้สึกว่าเธอเป็นตัวละครที่มีความซับซ้อนทางอารมณ์และความสัมพันธ์ในสังคมวังอย่างมาก อีสาถูกวางตัวให้อยู่ในสถานะของบ่าวที่ถูกทอดทิ้งตั้งแต่เด็ก เมื่อแม่นั้นเสียชีวิตตั้งแต่เธอเกิด ความรู้สึกของการถูกพรากและการไม่ได้รับความรักอย่างเต็มที่ส่งผลอย่างมากต่อการที่เธอมองหาความรักและความอบอุ่นจากคนรอบข้าง ความสัมพันธ์ระหว่างอีสากับหม่อมพริ้มเป็นอีกประเด็นที่น่าสนใจ เพราะในฐานะฝ่ายที่เคยเป็นแม่เลี้ยงดู การต้องมาเผชิญกับความรู้สึกหึงหวงและอคติ ส่งผลให้ความสัมพันธ์นี้เต็มไปด้วยความขัดแย้ง และยิ่งยากขึ้นเมื่อมีการพรากลูกชายซึ่งเป็นเลือดเนื้อของอีสาไปดูแลโดยหม่อมพริ้มเอง นี่เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้อีสาต้องเผชิญกับความเจ็บปวดทั้งทางใจและสังคม ในแง่จิตวิทยา อีสาอาจถูกมองว่าเป็นผู้หญิงที่พยายามดิ้นรนเพื่อความสุขและการยอมรับในสังคมที่มีความเคร่งเครียดทางประเพณีและสายสัมพันธ์ครอบครัว เธอจึงตัดสินใจในเรื่องความรักที่ถูกมองว่าไม่เหมาะสม เช่นการมีสามีหลายคนและความสัมพันธ์ลับกับคนอื่น ๆ ทั้ง ๆ ที่มีโทษมากมายตามมา สำหรับผู้ชมที่เคยดูละครเรื่องนี้มาก่อน อาจจะเห็นว่าการที่คนในวังไม่ชอบอีสานั้น ส่วนหนึ่งมาจากความไม่เข้าใจแรงจูงใจและความรู้สึกของเธอเอง รวมถึงมุมมองทางสังคมที่ตัดสินจากภายนอกมากกว่าความจริงภายใน ใครหลายคนอาจจะลืมไปว่าการกระทำของอีสานั้นมีแรงจูงใจจากความเจ็บปวดและการต้องการรัก สุดท้ายนี้ การย้อนมองตัวละครอีสาในแง่มุมใหม่ ๆ ช่วยให้เราเข้าใจถึงความซับซ้อนของมนุษย์และความเป็นมนุษย์ในสังคม ว่าบางครั้งคนที่ดูถูกหรือไม่นิยม อาจมีเรื่องราวที่น่าสงสารและสมควรได้รับความเข้าใจมากกว่าที่คิด