ถ้าคุณกำลังสงสัยว่า “มันอิจฉาเราไหม” เพราะอยู่ๆ ก็โดนเกลียด โดนแซะ หรือโดนปั่นให้คนอื่นไม่ชอบ ทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไรผิด เราอยากบอกว่า…ความอิจฉามันเกิดขึ้นได้จริง และบางทีมันไม่ได้เกี่ยวกับตัวเราที่ทำพลาด แต่อาจสะท้อน “ความไม่สบายใจของเขา” มากกว่า จากที่เคยเจอเอง เราว่าคนที่อิจฉามักมีพฤติกรรมประมาณนี้ 1) แซะแบบเนียนๆ: ชมเหมือนชม แต่ทิ้งท้ายให้เจ็บ เช่น “เก่งจังเลย แต่คงเหนื่อยมากสินะ” 2) พูดลับหลัง/บิดเรื่อง: เล่าต่อให้เราเสียภาพลักษณ์ ทั้งที่เรื่องไม่ครบหรือไม่จริง 3) ลดคุณค่าความสำเร็จเรา: บอกว่าเราฟลุค โชคดี หรือได้เพราะคอนเนคชัน 4) ทำให้รู้สึกผิดที่เรามีความสุข: เหมือนเราไม่ควรมั่นใจ ไม่ควรไปได้ดี 5) ถ้าเอื้อมไม่ถึงก็ “ดึงลง”: ชวนคนอื่นมาไม่ชอบเราเพื่อให้เรารู้สึกโดดเดี่ยว แล้วเราควรรับมือยังไงเวลารู้สึกว่า “มันอิจฉา” จนชีวิตเริ่มท็อกซิก? - หยุดพยายามเอาใจให้เขาชอบ: อันนี้สำคัญมาก เพราะต่อให้เราปรับตัวแค่ไหน คนที่ตั้งใจไม่ชอบก็มักไม่กลับมาชอบอยู่ดี - ตั้งขอบเขตให้ชัด: ถ้าเริ่มล้ำเส้น เช่น พูดจาทำร้ายจิตใจ ให้ตอบสั้นๆ ตรงๆ หรือเว้นระยะ ไม่ต้องอธิบายยาว - ไม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์: การเถียงด้วยความโมโหมักกลายเป็นเชื้อไฟให้เขาได้ “คอนเทนต์” ไปพูดต่อ - โฟกัสคนที่ยินดีกับเราจริงๆ: เก็บคนที่เห็นเราเป็นแรงบันดาลใจไว้ใกล้ตัว จะช่วยให้ใจเรานิ่งขึ้นมาก - ปล่อยสิ่งท็อกซิกออกจากชีวิตแบบไม่ต้องรู้สึกผิด: เราเคยเปรียบเหมือน “เอาขยะไปทิ้งนอกบ้าน” ไม่ใช่ความใจร้าย แต่เป็นการดูแลสุขภาพใจตัวเอง ท้ายที่สุด ถ้าคุณโดนเกลียดเพราะความอิจฉา ขอให้จำไว้ว่า “ความสำเร็จ ความมั่นใจ และความสุขของเรา” ไม่ใช่ความผิดค่ะ ทำดีต่อไป เติบโตต่อไป แล้วเลือกอยู่กับคนดีๆ ที่อยากเห็นเราไปได้ไกลจริงๆ ก็พอ