เคยไหมครับที่เวลาคนรอบข้างพูดว่าหน้าเราดูเหวี่ยงหรือหน้าบึ้ง ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วเราไม่ได้มีอารมณ์หรือความรู้สึกแบบนั้นเลย เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่ผมเจอบ่อยมาก สำหรับผม สิ่งสำคัญคือการสังเกตตัวเองเวลาอยู่กับคนอื่น บางครั้งเรารับภาระเรื่องเครียดหรือปวดหัว แต่ไม่ได้แสดงออกจนทำให้คนอื่นมองว่าหน้าเราดูเหมือนจะโกรธหรือไม่พอใจ แนะนำว่าลองเปลี่ยนท่าทาง เช่น หันหน้าหรือยิ้มนิดๆ เวลาคุยกับคนรอบข้าง เพื่อช่วยให้คนอื่นรับรู้ว่าเราเป็นมิตรและไม่ใช่คนเกรี้ยวกราด นอกจากนี้ การฝึกฝนการควบคุมการแสดงออกทางสีหน้า เช่น ดึงกล้ามเนื้อหน้าผากให้น้อยลง หรือเลิกคิ้วแทนการขมวดคิ้ว ช่วยให้หน้าดูอ่อนโยนมากขึ้นด้วย ผมเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ เหล่านี้จะช่วยให้คนรอบข้างรู้สึกสบายใจและเข้าใจเรามากขึ้น แม้แต่ตัวเรายังรู้สึกดีขึ้นเพราะได้ใส่ใจตัวเองและเปิดเผยความเป็นมิตรในแบบที่แท้จริงออกมา