คน 100 คนก็มองเรา 100 แบบ..

ประโยค “คน 100 คนก็มองเรา 100 แบบ” เป็นสิ่งที่ฉันต้องท่องบ่อยมาก โดยเฉพาะวันที่รู้สึกว่าเราพยายามเต็มที่แล้ว แต่ก็ยังมีคนไม่เข้าใจ หรือมองเราไม่ดีอยู่ดี พอคิดแบบนี้ได้ ชีวิตเบาขึ้นจริงๆ เพราะปัญหาบางทีมันอาจไม่ได้อยู่ที่เรา แต่อยู่ที่มุมมองของแต่ละคนที่ต่างกัน สิ่งที่ช่วยฉันได้คือแยกให้ออกว่า “คำติ” แบบไหนควรฟัง และแบบไหนควรวางลง 1) คำติที่มีประโยชน์: เป็นฟีดแบ็กที่ชี้ชัดว่าเราปรับตรงไหนได้บ้าง แบบนี้ฉันจะขอบคุณและจดไว้ปรับปรุง 2) คำติที่ทำร้ายใจ: พูดรวมๆ ด่วนสรุป เหมารวม หรือเจตนากดเราให้ต่ำลง แบบนี้ฉันจะเตือนตัวเองว่าอย่าเอามาเป็นมาตรฐานชีวิต อีกอย่างที่ฉันใช้คือ “ตั้งเส้นของตัวเอง” ให้ชัด เช่น วันนี้เราตั้งใจเป็นคนแบบไหน—เป็นคนสุภาพ ซื่อสัตย์ รับผิดชอบ และไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร ถ้าเรายืนอยู่บนเส้นนี้ได้ ต่อให้ใครจะมองเราไม่ดี ฉันก็ยังเชื่อว่าเรายังเป็นเราที่ดีพอในแบบของเรา เวลารู้สึกแคร์คนเยอะเกินไป ลองทำ 3 วิธีนี้ดู (ฉันทำแล้วได้ผล) - ลดการเดาใจคนอื่น: ยิ่งเดา ยิ่งวน ยิ่งเครียด ให้กลับมาดูข้อเท็จจริงว่าเขาพูดอะไรจริงๆ หรือเราคิดไปเอง - เลือกแคร์ “คนสำคัญ” ไม่กี่คน: ครอบครัว เพื่อนสนิท คนที่หวังดีกับเรา คำของเขามักจะช่วยให้เราดีขึ้น ไม่ใช่ทำให้เราพัง - โฟกัสการกระทำมากกว่าคำพูด: ทำให้ชัดว่าเราเป็นคนยังไง สม่ำเสมอ แล้วเวลาจะคัดกรองคนที่เข้าใจเราเอง สุดท้ายฉันชอบบอกตัวเองว่า ต่อให้เราอธิบายดีแค่ไหน ก็อาจไม่ถูกใจทุกคนอยู่ดี เพราะ “คน 100 คนก็มองเรา 100 แบบ” จริงๆ ดังนั้นแคร์แค่ตัวเองในความหมายที่ดี คือดูแลใจตัวเอง ทำสิ่งที่ถูกต้อง และใช้ชีวิตแบบไม่ทำร้ายใคร แค่นี้ก็พอแล้ว