If you don't like anything.. don't know.😌😊🥰

ถ้าคุณกำลังอยู่ในช่วง “ไม่อยากรับรู้อะไรแล้ว” บอกเลยว่าเราเคยเป็นเหมือนกัน มันไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่คือสัญญาณว่าหัวใจและสมองเราเหนื่อยเกินไปจากการรับข่าว รับดราม่า รับความเห็นคนอื่น จนพื้นที่ในหัวไม่เหลือให้ตัวเอง สิ่งที่ช่วยเราได้มากคือการ “คัดกรองสิ่งที่รับรู้” แบบตั้งใจ ไม่ใช่หนีปัญหา แต่คือการจัดลำดับว่าอะไรจำเป็นกับชีวิตจริง อะไรเป็นแค่เสียงรบกวน 1) ตั้งกติกากับตัวเองเรื่องการเสพข่าว/โซเชียล เราเริ่มจากง่ายๆ เลย: จำกัดเวลาเช็กโซเชียลเป็นรอบ เช่น เช้า 10 นาที เย็น 10 นาที แล้วพอครบเวลาก็วาง ไม่ไถต่อ เพราะการไถแบบไม่รู้จบทำให้เรา “รับรู้” มากเกินจำเป็นโดยไม่ทันตั้งตัว 2) ถ้าไม่อยากได้ยิน…ก็อย่าไปฟัง (เลือกวงสนทนา) บางวงคุยคือบ่น ซ้ำๆ ดราม่า ซ้ำๆ ฟังแล้วใจตก เราเลือกถอยออกมาเงียบๆ หรือเปลี่ยนหัวข้อคุย ถ้าจำเป็นต้องอยู่ตรงนั้นจริงๆ ก็ใส่หูฟัง/ทำงานของตัวเองไปเลย วิธีนี้ช่วยกันพลังงานเราไว้ได้เยอะมาก 3) ถ้าไม่เห็นด้วย…ก็ไม่ต้องเถียงทุกเรื่อง เมื่อก่อนเราชอบอธิบายให้คนเข้าใจ แต่สุดท้ายเหนื่อยและเสียอารมณ์ เลยเปลี่ยนเป็น “เก็บแรงไว้กับเรื่องสำคัญ” ถ้าประเด็นนั้นไม่กระทบชีวิตเราโดยตรง ก็ปล่อยผ่านได้ การไม่เถียงไม่ใช่แพ้ แต่คือเลือกความสงบ 4) ลดสิ่งกระตุ้นที่ทำให้ใจไหว ลองสำรวจว่าอะไรทำให้เราอยากปิดโลก เช่น เพจข่าวแรงๆ แอคเคานต์ที่ชอบเหน็บแนม หรือคอนเทนต์เปรียบเทียบชีวิต กด mute/unfollow ได้เลย ไม่ต้องรู้สึกผิด เพราะเรากำลังดูแลตัวเอง 5) อยู่ในจุดที่ตัวเองสบายใจ และยอมรับว่า “ทำได้แค่นี้” ก็พอ ประโยคที่เตือนใจเรามากคือ “อายุมากขึ้นทุกวัน…ถ้าไม่ชอบอะไรก็อย่าไปรับรู้” บางวันเราอาจทำได้แค่หายใจลึกๆ อาบน้ำ นอนให้พอ แค่นั้นก็ถือว่าเก่งแล้ว สุดท้าย ถ้าความรู้สึกไม่อยากรับรู้อะไรเลยเกิดขึ้นต่อเนื่องจนกระทบการกิน การนอน การทำงาน หรือรู้สึกมืดมนมากๆ ลองคุยกับคนที่ไว้ใจหรือผู้เชี่ยวชาญได้นะ การขอความช่วยเหลือคือความกล้ารูปแบบหนึ่งเหมือนกัน