Tomorrow. Absolutely nothing.😌😊🥰

คำว่า “วันพรุ่งนี้ไม่มีอะไรแน่นอน” เป็นประโยคที่เรากลับมานึกถึงบ่อยมาก โดยเฉพาะวันที่เหนื่อยๆ หรือมีเรื่องไม่เป็นไปตามแผน มันไม่ได้ทำให้เรากลัวนะ แต่กลับเตือนให้เรารู้ว่า วันนี้ต่างหากที่จับต้องได้ที่สุด สิ่งที่ช่วยเราเวลาใจเริ่มไหลไปกับความกังวล คือการแยกให้ออกว่าอะไร “ควบคุมได้” กับอะไร “ควบคุมไม่ได้” เช่น ควบคุมได้: เราจะนอนให้พอไหม กินข้าวตรงเวลาไหม ตอบแชทด้วยอารมณ์แบบไหน หรือจะเริ่มทำงานชิ้นเล็กๆ ก่อน 10 นาทีไหม ส่วนที่ควบคุมไม่ได้: คนอื่นจะคิดยังไง โอกาสจะมาถึงเมื่อไหร่ หรือพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง พอแยกแบบนี้ได้ ความฟุ้งซ่านจะเบาลงแบบแปลกๆ อีกอย่างที่เวิร์กมากคือ “ทำให้วันนี้เล็กลง” แทนที่จะคิดยาวถึงเดือนหน้า เราโฟกัสแค่ 1 วัน หรือแค่ครึ่งวัน ตั้งเป้าเล็กๆ 3 ข้อ เช่น 1) จัดโต๊ะ/ห้องให้โล่งขึ้นนิดนึง 2) ทำงานหรือเรียนให้เสร็จ 1 อย่าง 3) เดินยืดเส้นหรือออกไปสูดอากาศ 10-15 นาที ความสำเร็จเล็กๆ พวกนี้เป็นกำลังใจรอบตัวมากมายจริงๆ เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าเรายัง “พา” ตัวเองไปต่อได้ ถ้าวันไหนหนักมาก เราจะใช้วิธีเขียนระบายสั้นๆ 5 บรรทัด: วันนี้เกิดอะไรขึ้น, เรารู้สึกอะไร, อะไรที่กังวลที่สุด, อะไรที่เราทำได้ทันที 1 อย่าง, แล้วขอบคุณตัวเอง 1 ข้อ (แค่ยังตื่นมาได้ก็ถือว่าเก่งแล้ว) วิธีนี้เหมือนรีเซ็ตหัวใจให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน และประโยคที่เราชอบย้ำกับตัวเองคือ “ไม่มีอะไรแน่นอนเลย” ก็จริง…แต่เพราะมันไม่แน่นอนนี่แหละ วันพรุ่งนี้ถึงอาจดีขึ้นได้เสมอ ถ้าวันนี้เราดูแลตัวเองให้ดีพอ ขอให้ใครที่กำลังเหนื่อยอยู่ค่อยๆ ไปทีละก้าวนะ