การเดินทางชีวิตข้าราชฯ
ฟันฝ่าอุปสรรคมาไม่รู้กี่สนาม เจ็บช้ำ ร้องไห้ กดดันไม่รู้กี่รอบ
เป็นความหวังเดียวของครอบครัว วันนั้นเราทำสำเร็จแล้ว!!!
น้ำตาแห่งความภาคภูมิใจไหลมาไม่หยุด เหมือนเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
แต่ความฝันกับความเป็นจริงต่างกันราวฟ้ากับเหว
ได้บรรจุไกลถึงแม่ฮ่องสอน เดินทาง 1,000 กว่าโค้ง
แบกความหวังของพ่อกั บแม่ไว้บนบ่า และเดินหน้าทำตามฝันอย่างมุ่งมั่น …. เริ่มต้นมันยากเสมอ คำนี้ยังใช้ได้จริง
ทุกอย่างนับ1 ทั้งเพื่อน งาน สภาพแวดล้อม วัฒนธรรม อาหารการกิน เปลี่ยนแปลงตัวเองหนักมาก เหนื่อยมาก ตอนนั้นคิดอย่างเดียวว่าจะไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
ครบการทดลองปฏิบัติราชการ 6 เดือน เริ่มเขียนเรื่องย้าย
นับวันรออย่างใจดใจจ่อ วันแล้ววันเล่า ยิ่งรอยิ่งไกลออกไป
และในที่สุด วันนั้นก็มาถึง ได้ย้ายสมใจอยาก แต่ก็เกิดความลังเลขึ้นมาในใจว่า มันดีแล้วหรอ?? เพราะงานก็ราบรื่นแล้ว สังคมวัฒนธรรมปรับได้แล้ว เงินเดือนพอใจแล้ว ชาวบ้านและเพื่อนร่วมงานน่ารักมาก >> 10 เดือน ลาออก ไปบรรจุที่ใหม่.
ยอมรับและเข้าใจ เพราะเราเลือกแล้ว 💖