สำหรับคนที่เป็นสายหนอนหนังสืออย่างแท้จริง เรามักจะเห็นความจริงที่ฮาแต่จริงจังว่า ที่คั่นหนังสือของเรามักจะเยอะแยะมากกว่าที่คั่นในชีวิตความสัมพันธ์เสียอีก หลงใหลในตัวหนังสือจนกองดองก็ไม่เป็นปัญหา เพราะทุกเล่มที่เราซื้อมานั้นเสมือนชิ้นส่วนส่วนหนึ่งของชีวิตที่เราไม่อยากปล่อยไปไหนง่ายๆ ในฐานะคนที่ชอบอ่านจนเรียกตัวเองว่า "ทาสหนังสือ" การมีที่คั่นหนังสือหลายแบบไม่ใช่แค่การเก็บรักษาหนังสือเท่านั้น แต่ยังสะท้อนความชอบและความทรงจำจากแต่ละเล่มอีกด้วย บางชิ้นเป็นของขวัญ บางชิ้นเป็นสิ่งเตือนใจ หรือแม้แต่เป็นที่คั่นที่เราเก็บรักษาไว้นานแล้ว การสะสมที่คั่นหนังสือจึงกลายเป็นเรื่องสนุกและเหมือนมีเพื่อนแท้คอยอยู่กับเราในทุกบทของการอ่าน นอกจากนี้ การเป็นสายดองก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติในวงการคนรักหนังสือ เพราะหลายครั้งที่ความอยากได้หนังสือมาอ่านนั้นมักจะมากกว่าการมีเวลาว่างจริงๆ สำหรับบางคน การปล่อยกองดองก็เหมือนเป็นการพักผ่อนศิลปะวิธีหนึ่ง ที่ให้เวลาเราได้เลือกหยิบจับและเพลิดเพลินกับหนังสือได้อย่างไม่เร่งรีบ สุดท้ายนี้ ร้านหนังสือก็เหมือนกับเซฟโซนของเราที่เราสามารถเข้าไปสำรวจโลกใหม่ๆ ผ่านตัวหนังสือและยังได้หาที่คั่นใหม่ๆ มาเพิ่มสะสมอีกด้วย สำหรับใครที่เป็นกองดองหรือทาสหนังสือเหมือนกัน คงเข้าใจใจความรู้สึกนี้ดีว่าหนังสือและที่คั่นหนังสือเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งของ แต่เป็นส่วนหนึ่งของความสุขเล็กๆ ที่เติมเต็มชีวิตประจำวันได้อย่างดีจริงๆ