Automatically translated.View original post

🪶 Raw thoughts # 5 - under verdict

I grew up.

With the atmosphere.

That's full of criticism.

Who came through?

Well, it's often talked about.

Clothing

Face

Posture

Shape

Speech accent

Even things that have nothing to do with anything.

People on TV.

The car in front

Street Shop

And of course,

Myself, too.

Before.

I've never seen this pattern.

I don't even know.

What is it called

Grow up.

To know that

Maybe.

It could be called

Judging others

I'm always uncomfortable with it.

And never liked

Because I think

How will each one be?

How to live?

Well, it's about him.

Not about us at all

And criticizing anyone

Neither do we know the whole story.

It's not fair.

I used to object.

Don't say that to him

But things have come back.

Usually the same old word.

Said I was stressed.

Think a lot.

No humor.

Or too centric.

I took the time.

Almost my whole life.

Than gradually.

Separate yourself.

From those definitions,

This story.

No idea.

No summary.

Just want to tell you

That's it.

Talk softly on the way.

This is my raw thoughts.

- Fluffy Lucky. 🍀

# rawthoughtsbyFL # Innerchild # Understand yourself # Write to understand yourself # Safe space

2/7 Edited to

... Read moreการเติบโตในสังคมที่เต็มไปด้วยการตัดสินใจผู้อื่นเป็นเรื่องที่หลายคนต้องเผชิญ ไม่ว่าจะเป็นการวิพากษ์จากครอบครัว เพื่อน หรือแม้แต่คนแปลกหน้าในชีวิตประจำวัน ฉันเองก็เคยรู้สึกอึดอัดและถูกตัดสินจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เช่น เสื้อผ้า น้ำเสียง หรือแม้แต่ท่าทางที่ไม่ได้ตั้งใจ การที่ถูกวิจารณ์โดยไม่มีใครรู้เรื่องราวจริง เป็นสิ่งที่ทำให้รู้สึกไม่เป็นธรรมอย่างมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันเริ่มเข้าใจว่าแท้จริงสิ่งเหล่านี้เป็นผลมาจากมุมมองและประสบการณ์ชีวิตที่แตกต่างกันของแต่ละคน บางคนอาจชอบวิจารณ์เพราะต้องการเชื่อมโยงหรือแสดงความเห็น แต่ในอีกด้านหนึ่ง สิ่งที่สำคัญคือการเรียนรู้ที่จะตั้งขอบเขตให้ตัวเองไม่ตกอยู่ในกับดักของเสียงวิจารณ์เหล่านั้น การแยกตัวเองออกมาและสร้างพื้นที่ปลอดภัยสำหรับตัวเองเป็นเรื่องจำเป็น เพราะทุกคนมีสิทธิ์ที่จะใช้ชีวิตตามแบบของตนโดยไม่ต้องถูกตัดสินจากคนอื่น ฉันพบว่าการเขียนเล่าเรื่องความรู้สึก และการแชร์ประสบการณ์ตรงนี้ แสดงให้เห็นถึงความเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่ต้องการความเข้าใจ ไม่ใช่การถูกตัดสิน สิ่งที่สำคัญคือการให้โอกาสตัวเองได้เติบโตและปล่อยวางคำตัดสินที่ไม่สร้างสรรค์ ทั้งยังเปิดใจรับฟังตัวเองโดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกมองว่าเป็นคนเครียดหรือคิดมากเกินไป เพราะการเข้าใจตัวเองคือจุดเริ่มต้นของการมีความสุขและมีชีวิตที่สงบอย่างแท้จริง โดยสรุป การได้รับรู้และยอมรับว่าเสียงวิจารณ์นั้นอาจมาจากคนที่ไม่รู้จักเราจริงๆ เป็นก้าวสำคัญในการรักตัวเองมากขึ้น อาจไม่มีบทสรุปชัดเจน แต่การเดินทางในการเรียนรู้และอยู่กับมันอย่างสงบ จะช่วยสร้างความเข้มแข็งให้กับใจเราได้มากกว่าที่คิด