ทำไมเขียงทำอาหารมีหลายสี❓️

นอกจากรู้ว่า “เขียงแต่ละสีใช้กับอะไร” แล้ว สิ่งที่ช่วยให้การแยกเขียงได้ผลจริง ๆ คือวิธีใช้งานและการดูแลหลังใช้ค่ะ เพราะต่อให้ใช้สีถูก แต่ถ้าทำความสะอาดไม่ถูกก็ยังเสี่ยงปนเปื้อนได้อยู่ สิ่งที่ฉันทำเป็นประจำคือวาง “กติกาเขียง” ไว้เลย: อาหารดิบกับอาหารสุกห้ามใช้เขียงร่วมกันเด็ดขาด (โดยเฉพาะไก่ดิบและหมูดิบ) และจะพยายามทำลำดับการเตรียมวัตถุดิบให้ถูก เช่น หั่นผักและผลไม้บนเขียงสีเขียวให้เสร็จก่อน ค่อยไปจัดการเนื้อสัตว์ดิบบนเขียงสีเหลือง/สีแดง และปิดท้ายด้วยจัดจานของสุกบนเขียงสีน้ำตาล แบบนี้ลดโอกาสเผลอหยิบสลับได้เยอะมาก อีกจุดที่คนมองข้ามคือ “เขียงสีขาว” ที่มักใช้กับขนมปัง ชีส ผลิตภัณฑ์เบเกอรี่ และผลิตภัณฑ์จากนม รวมถึงผลไม้แห้ง—พวกนี้ดูเหมือนไม่อันตราย แต่จริง ๆ กลิ่นติดง่ายมาก ถ้าเผลอเอาไปหั่นกระเทียมหรือของคาว กลิ่นจะติดขนมปัง/ชีสแบบแก้ยากค่ะ ฉันเลยแยกเขียงขาวไว้ทำของกินเล่น/อาหารเช้าโดยเฉพาะ จะรู้สึกว่ารสชาติสะอาดขึ้นจริง เรื่องวัสดุเขียงก็มีผลกับความสะอาดเหมือนกัน: เขียงพลาสติกทำความสะอาดง่ายและเหมาะกับการแยกสี แต่พอมีรอยมีดลึก ๆ จะกลายเป็นแหล่งสะสมคราบและกลิ่น ฉันจะสังเกตว่าถ้าเขียงเริ่มเป็นร่องเยอะ ล้างแล้วเหมือนยังมีกลิ่นคาว (โดยเฉพาะเขียงสีฟ้าสำหรับปลา/อาหารทะเล) ก็ถึงเวลาย้ายไปใช้ทำงานเบา ๆ หรือเปลี่ยนใหม่ค่ะ วิธีล้างที่ทำแล้วเวิร์ก: ล้างด้วยน้ำยาล้างจานและแปรงขัดให้ถึงร่อง จากนั้นราดน้ำร้อน (ถ้าเป็นพลาสติกที่ทนความร้อนได้) แล้วผึ่งให้แห้งสนิทในแนวตั้ง อย่าวางนอนทับกัน เพราะความชื้นจะทำให้เกิดกลิ่นและเชื้อราได้ง่ายมาก สุดท้าย ถ้าครัวเล็กและมีเขียงไม่ครบทุกสี แนะนำอย่างน้อยให้มี 2 ใบ: ใบสำหรับของดิบ (เนื้อสัตว์/อาหารทะเล) และใบสำหรับของพร้อมกินหรือของสุก (เช่น ขนมปัง ผักผลไม้ที่กินสด) แค่นี้ก็ช่วยลดความเสี่ยงเรื่องสุขอนามัยได้เยอะแล้วค่ะ