เคยไหม?คนในครอบครัวที่มาในลักษณะเจ้ากรรมนายเวร✅✨ ต้องทำไง
♨️ ขอแชร์ประสบการณ์ตัวเองนะคะ
คิดว่ามาเล่านิทานให้เพื่อนๆฟัง เรามีพี่น้องท้องเดียวกัน 2 คน เรามีพี่สาวคนโต ส่วนเราเป็นลูกคนเล็ก อายุห่างกัน 3 ปี
เราเกิดมาในครอบครัวที่คุณพ่อรับราชการตำแหน่งใหญ่โต ไม่ค่อยอยู่บ้านเพราะต้องเดินทางไปรับตำแหน่งต่างจังหวัดบ่อยๆ ส่วนคุณแม่เป็นแม่บ้าน มีหน้าที่อบรม สั่งสอนลูก ในทุกๆเรื่อง👩🦰👩🏼 เราจะสนิทกับคุณพ่อมากๆ ส่วนพี่สาวจะสนิทกับคุณแม่ เพราะพี่สาวจะพูดเก่ง เอาใจคุณแม่สารพัด ส่วนเราพูดไม่เก่ง แถมยังห้าวคล้ายผู้ชาย คุณแม่จะไม่ชอบนิสัยในส่วนนี้ของเรา เราจะโดนดุบ่อยๆ เราจะหน้าตาดี ผิวขาว เหมือนคุณแม่ เพราะคุณแม่มีเชื้อสายจีน ส่วนพี่สาวผิวจะ 2 สี ค่อนข้างคลำ เหมือนคุณพ่อ ( หรือเป็นปมในใจของเขา เราก็ไม่รู้จริงๆ ) เราจะเรียนหนังสือเก่ง ไม่ชอบเที่ยว ส่วนพี่สาวจะชอบเที่ยว ใช้เงินเก่ง เรียนปานกลาง
เรียนจบป.ตรี เราได้เกียรติ์นิยมอันดับ 1 คุณพ่อปลื้มมากๆ
🫂 ด้วยวัยที่ใกล้กันของเรากับพี่สาว ทำให้คุณแม่เวลาจะซื้อเสื้อผ้า หรือของใช้ ก็จะซื้อให้พร้อมๆกัน ชิ้นไหนที่เป็นของพี่สาว เราจะแตะต้องไม่ได้เพราะหวงมาก ส่วนของเราก็คือของพี่สาว เช่นกัน จะหยิบไปใช้หน้าตาเฉย และไม่เคยส่งคืน จนเราต้องไปถามตาม ของเราคืน ก็จะได้ยินคุณแม่พูดว่า
แม่: ทำไมเรื่องมากจัง ของใช้แค่นี้ก็แบ่งๆกันใช้ไปจะเป็นอะไร ทำไมต้องหวง พี่น้องกัน น่ารำคาญ!!
เรา: อ้าว! คุณแม่คะ มันเป็นของหนูนะคะ พี่เอาไปไม่คืน หนูจำเป็นต้องใช้ค่ะ ได้แต่นั่งน้อยใจน้ำตาไหล 😭 ส่วนพี่สาวก็ยิ้ม หัวเราะชอบใจ
มีวันหนึ่ง หัวหน้าส่วนราชการตำแหน่งสูง มาพบคุณพ่อที่บ้าน พี่สาวเห็นก็ตกหลุมรัก จองไว้ทันที
พี่สาว: ผู้ชายคนนี้ของฉัน แกห้ามแย่ง 🤬
เรา: ห๊า! เอาอะไรคิดว่าเราจะแย่ง! โอ้ย!! ตามสบายค่ะ
วันเวลาผ่านไปหลายเดือน เราก็ก้มหน้าก้มตาทำงาน ไม่สนใครทั้งนั้น จะเก็บเงินเรียนป.โท ไม่อยากรบกวนคุณพ่อ
✳️ วันรวมญาติ คุณพ่อ คุณแม่และคุณย่า เรียกเรากับพี่สาวมาคุย บอกว่าจะมีหนุ่มมาขอเรา อยากให้เราตอบรับ เพราะเขาเป็นคนดี มีหน้าตาทางสังคม รับราชการตำแหน่งใหญ่โต อายุม ากกว่าเรา 8 ปี แต่งไปเราจะสบายทั้งชาติ ขอร้องไม่ให้เราปฎิเสธ ซึ่งคุณพ่อก็มองแล้วว่าดี
เรา: ในเมื่อทุกคนในครอบครัว เห็นว่าดีและเหมาะสม เราก็ตกลงเพราะคิดว่าผู้ใหญ่เลือกให้แล้ว ทุกๆคนในบ้านต่าง Happy
พี่สาว: แกรู้เหรอว่าใคร ทำไมรีบตกลง
เรา: ไม่รู้ ที่ตกลงเพราะผ่านการคัดกรองจากพ่อ แม่และย่าแล้ว ที่สำคัญเขาบอกว่าแอบรักมานานเป็นปี แล้วเราก็ไม่มีใคร
คุณพ่อ: พอๆเขามาจะรู้เอง
😊 พอเขามาถึง พี่สาวเราเข่าทรุดทันที! วิ่งร้องไห้ฟูมฟายไปบอกแม่กับย่าและพ่อว่า
พี่สาว: เขารักและจองไว้แล้วตั้งแต่วันแรกที่พบกัน ส่วนน้องมันพูดกับหนูว่าตามสบาย ไม่สน แล้วเวลานี้มันจะตกลงแต่งได้ยังไง
คุณพ่อ: เราไปตกลงกับท่านไว้ตอนไหนว่าเราจองเขา แล้วท่านตอบตกลงกับเราไหม? ท่านบอกกับพ่อเองว่ารักน้องสาวเรา รักมานานเป็นปีแล้ว
พี่ส าว: พูดคำต่อว่าพ่อกับแม่คำ
คุณย่า: พอเถอะ! ผู้ชายเขาเลือกแล้ว อย่าทำตัวน่ารังเกียจ!
จบสักที กำหนดวันแต่งเลย (เหมือนละครน้ำเน่า) หลังเราแต่งงาน คุณพ่อท่านก็จากไปด้วยโรคประจำตัว ชีวิตเรามืดสนิท คุณแม่กับพี่สาวเป็นใหญ่ในบ้านทันที
พี่สาวเคยยืมเงินเราเป็นแสนๆบอกว่าเดือดร้อน ไปขอให้คุณแม่มาช่วยพูดกับเรา แล้วจะรีบใช้คืนให้ เราก็ไม่เคยจำ!! เห็นน้ำตาแม่ร้องไห้เพราะสงสารพี่สาว เรารีบไปถอนเงินสดในธนาคารมาให้ทันที สุดท้าย 2 ปีก็ไม่ได้คืน พอถามถึงก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ หาว่าเราทวงบุญคุณ ใช้คำพูดว่าเราเสียๆหายๆ เราร้องไห้ไปหาคุณแม่
😭 ที่เจ็บปวดกว่านั้นคือ คุณแม่พูดว่า เงินอยู่ในบัญชีดีๆไปถอนออกมาให้เขาเอง จะร้องไห้ทำไม!
✳️ จากวันนั้นเราก็โดนพี่สาวแกล้งสารพัด อย่าให้เล่าเลยค่ะ เสียความรู้สึกที่สุดในชีวิต
💔วันที่เราโดนสามีนอกใจ จนสุดท้ายต้องหย่าร้าง พี่สาวเรามีความสุขมากๆ สมน้ำหน้าเราสารพัด
ขอจบสั้นๆนะคะ พูดไปเหมือนเอาเรื่องในบ้านมาประจาน
เคยคิดมาตลอดว่าพี่น้องต้องรักและดูแลกัน ตายแทนกันได้ ซึ่งคิดผิดมากๆ อาจเป็นเพราะชาติที่แล้ว เราเคยสร้างกรรมกันไว้หรือเปล่า ชาตินี้เราถึงเป็นฝ่ายถูกกระทำ พออายุมากขึ้นไม่เคยคิดโกรธ เกลียด พี่สาวเลย ให้อภัยทุกอย่าง เพียงแต่มีบางเวลาที่น้อยใจในโชคชะตาตัวเอง เพื่อนคนไหนมีคำแนะนำอะไรดีๆบ้างไหมคะ นอกจากทำใจ และอยู่ให้ห่างๆเลี่ยงได้เลี่ยง #แชร์ประสบการณ์ชีวิต #อิจฉา #พี่น้อง #เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย
เมื่อได้อ่านเรื่องราวที่เล่ามา ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์จริงที่พบเจอในครอบครัวเช่นกัน การที่มีสมาชิกครอบครัวที่เข้ามาในลักษณะเจ้ากรรมนายเวร ซึ่งสร้างความเครียดและความขัดแย้ง ทำให้บรรยากาศในบ้านไม่สงบสุขเหมือนบ้านอื่นๆ สิ่งที่ผมพบและอยากแชร์คือ การรักษาความสงบของจิตใจและมุ่งเน้นไปที่การแก้ไขปัญหาอย่างใจเย็น ผมเคยมีประสบการณ์กับญาติที่ไม่ค่อยดีต่อกัน รู้สึกเหมือนเขาเข้ามาสร้างบาดแผลใจเท่ากับที่ผู้เขียนเล่ามา โดยเฉพาะเวลาที่มีการแบ่งปันหรือขอความช่วยเหลือแต่ไม่ได้รับความยุติธรรม สิ่งที่สำคัญคือการหาวิธีพูดคุยและตั้งกฎเกณฑ์เพื่อคุ้มครองตัวเอง บางทีเราอาจต้องยอมรับความจริงว่าทุกคนไม่ได้รักหรือเห็นแก่เราตลอดเวลา แต่เราสามารถปกป้องตัวเองด้วยการรักษาขอบเขตชัดเจน นอกจากนี้ การทำบุญและปล่อยวางความโกรธแค้นเป็นวิธีที่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดทางใจในมุมของความเชื่อเรื่องเจ้ากรรมนายเวร การให้อภัยแม้จะเป็นเรื่องยาก แต่มันช่วยให้เราไม่ต้องแบกรับภาระหนักของความเกลียดชังไปตลอดชีวิต และปรับทัศนคติในแง่บวก เช่น มองว่าปัญหาเหล่านี้เป็นบททดสอบความเข้มแข็งของเรา ถ้าเป็นไปได้ การสร้างเครือข่ายเพื่อนที่เข้าใจและให้กำลังใจ รวมถึงการปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาหรือที่ปรึกษาครอบครัวก็เป็นทางเลือกที่ดี เพราะบางครั้งปัญหาภายในครอบครัวที่ซับซ้อนนั้น อาจต้องการวิธีการจัดการที่เป็นมืออาชีพ สุดท้าย การเลี่ยงและรักษาระยะห่างจากคนที่ทำให้เจ็บปวดก็ถือเป็นการปกป้องตัวเองที่สมเหตุสมผล บางเรื่องอาจต้องใช้เวลารักษาใจ และไม่จำเป็นต้องบังคับให้ทุกคนในครอบครัวต้องรักหรือเข้าใจกันเสมอไป ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านที่กำลังเผชิญกับปัญหาเช่นนี้ หมั่นดูแลใจและเชื่อมั่นว่าอนาคตที่ดีขึ้นย่อมมีทางให้เราเสมอ
เราอยากให้พี่สาวพบทางสว่าง และมีความสุขแบบเราจริงๆสักที