การทำดีเกินไปอาจทำให้บางคนรู้สึกเหนื่อยใจหรือถูกเอาเปรียบได้ ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่หลายคนเผชิญ การทำความดีที่แท้จริงไม่ใช่แค่การให้โดยไม่มีขอบเขต แต่ควรมีความสมดุลและสติในการให้เพื่อไม่ให้เกิดความเครียดและความรู้สึกไม่เป็นธรรม หลายครั้งที่การทำดีเกินไปส่งผลให้ผู้ทำดีรู้สึกว่าความพยายามของตนเองไม่ได้รับการตอบแทนหรือตอบรับอย่างเหมาะสม ทำให้เกิดความรู้สึกหมดกำลังใจและวิตกกังวล การตั้งขอบเขตในการทำความดีช่วยให้เรารักษาพลังงานและความสุขในการช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างยั่งยืน นอกจากนี้ การสื่อสารความคาดหวังและความต้องการของตนเองอย่างชัดเจนกับคนรอบข้าง รวมถึงการเลือกทำดีในสิ่งที่เราพร้อมและอยากทำจริง ๆ จะช่วยให้การทำความดีมีความหมายและไม่รู้สึกหนักใจ การให้ความสำคัญกับการดูแลตัวเองไปพร้อมกันก็เป็นสิ่งสำคัญ เพราะเมื่อเรามีพลังและสุขภาพจิตที่ดี เราก็พร้อมที่จะแบ่งปันความดีให้แก่ผู้อื่นได้อย่างเต็มที่ สุดท้าย การรู้จักขอบคุณและเห็นคุณค่าของตัวเองในทุก ๆ การกระทำดีจะช่วยเสริมสร้างกำลังใจ และทำให้เรารู้สึกว่าสิ่งที่ทำไปนั้นมีความหมายจริง ๆ แม้ว่าจะไม่ได้รับการตอบแทนในรูปแบบที่คาดหวังก็ตาม