ฝนมาแล้ววว

เมื่อเจอพายุฝนแบบฉุกเฉินในวันทำงาน ความรู้สึกนั้นมันเหมือนกับใจที่ลอยไปหาคนสำคัญเหมือนพี่สะใภ้ สำหรับผมเอง การติดพายุที่ปทุมธานีไม่ได้ทำให้แค่เกิดความลำบากเรื่องการเดินทางเท่านั้น แต่ยังเป็นช่วงเวลาที่ได้ปล่อยใจคิดถึงและหวนคิดถึงความอบอุ่นในครอบครัว เรื่องราวในวันนั้นเปลี่ยนบรรยากาศการงานประจำวันให้กลายเป็นเรื่องเล่า "ศุกร์หรรษา" ที่สมบูรณ์แบบในรูปแบบของความทรงจำ หลังจากฝนหยุด ผมพบว่าความอดทนและความสุขเล็ก ๆ ที่เกิดจากความรักของครอบครัวช่วยเติมเต็มใจที่เหนื่อยล้าได้ดีจริง ๆ ถ้าใครกำลังเจอสถานการณ์ฝนตกขัดขวางการเดินทาง ลองเปิดใจรับมือกับทุกสถานการณ์ เพราะบางครั้งฝนไม่ได้แค่พาเราหลงทาง แต่ยังพาเราไปพบกับความหมายใหม่ในใจที่ลึกซึ้งกว่าที่เคยคิด