อบอุ่นใจเหลือเกิน

ถ้าใครกำลังค้นหางานของ Haruki Shimizu แล้วอยากเริ่มจากเล่มที่อ่านง่ายแต่กระแทกใจเบา ๆ เราว่า “แด่คุณคนที่คิดถึง ครั้งหนึ่งของปาฏิหาริย์” (สำนักพิมพ์ piccolo) เป็นตัวเลือกที่เหมาะมากค่ะ ฟีลเหมือนอ่านจดหมายที่ค่อย ๆ พาเราไปเจอความทรงจำของคนหลายคน—อบอุ่น แต่ก็ทำให้คิดถึงใครบางคนขึ้นมาจริง ๆ สิ่งที่เราชอบในสไตล์ของ Haruki Shimizu คือการเล่าเรื่องที่ไม่พยายามดราม่าเกินจำเป็น แต่ค่อย ๆ สะสมอารมณ์ผ่านรายละเอียดเล็ก ๆ และ “มุมมอง” ของตัวละคร พอเรื่องนี้ใช้การเล่าผ่าน 4+1 มุมมอง (อย่างที่เราอ่านแล้วรู้สึกได้) มันเลยทำให้คำว่า “คนที่คิดถึง” ไม่ได้มีแค่ความรักแบบเดียว แต่รวมถึงความผูกพันในหลายรูปแบบ—ครอบครัว เพื่อน คนที่เคยผ่านเข้ามา และคนที่เราอยากได้พูดคำบางคำให้ทัน สำหรับคนที่กำลังตัดสินใจว่าจะซื้อ/อ่านดีไหม เราว่าเล่มนี้เหมาะกับคนที่อยากได้ “นิยายฮีลใจ” ที่อ่านแล้วหัวใจนุ่มลง ไม่ได้หวือหวา แต่มีประโยคหรือฉากบางช่วงที่ทำให้เราหยุดคิดว่า…ถ้าได้เจอกันอีกครั้ง เราอยากพูดอะไร อยากกอดใคร หรืออยากขอโทษอะไรไหม ทริคเล็ก ๆ จากประสบการณ์เรา: แนะนำอ่านตอนที่มีเวลานิ่ง ๆ สักชั่วโมง เปิดเพลงเบา ๆ (เราดันนึกถึง Until Then ขึ้นมาตลอด) แล้วค่อย ๆ อ่านไปทีละบท จะอินกับอารมณ์ “การจากลาและการกลับมาพบกัน” มากขึ้น และถ้าอ่านจบแล้วอยากเก็บความรู้สึกไว้ ลองจดชื่อคนที่นึกถึงขึ้นมา 1 คน แล้วส่งข้อความสั้น ๆ ไปหาคนนั้น—เล่มนี้ให้แรงผลักแบบนั้นได้จริง อีกอย่างที่อยากบอกคือปกหนังสือสวยมาก โทนสีฟ้าและลายเส้นให้ความรู้สึกอ่อนโยน สมกับเนื้อหา พกไปอ่านคาเฟ่คือเหมาะสุด ๆ ใครที่ตามงาน Haruki Shimizu อยู่แล้วน่าจะชอบบรรยากาศแบบนี้ และถ้ายังไม่เคยอ่าน งานนี้เป็นประตูที่ดีในการทำความรู้จักนักเขียนคนนี้ค่ะ