ผมเชื่อว่าการมีชีวิตที่เป็นอิสระไม่ใช่เรื่องไกลตัวสำหรับคนพิการ แม้ว่าผมเองจะพิการแต่ผมอยากใช้ชีวิตให้เต็มที่ เหมือนคนทั่วไปที่มีความสามารถดูแลตัวเองและมีความสุขในแบบของตนเอง สิ่งที่ผมอยากเน้นย้ำคือ "คนพิการก็เป็นคนธรรมดาเหมือนทุกคน" ไม่ต้องการความสงสาร แต่อยากได้โอกาสเท่านั้น ประสบการณ์ของผมทำให้เห็นว่าการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะยังเป็นปัญหาใหญ่สำหรับคนพิการไม่ว่าจะเป็นทางเท้า หรือลานกิจกรรมที่ต้องเดินทางได้โดยปลอดภัย การที่ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้อย่างจริงจัง จะช่วยให้ชีวิตคนพิการดีขึ้นอย่างมาก ผมอยากแชร์ให้กับทุกคนได้เข้าใจและช่วยกันสนับสนุนการทำถนนและพื้นที่สาธารณะที่เหมาะสม เพื่อเปิดประตูสู่โอกาสและความเท่าเทียม เพราะสุดท้ายแล้ว คนพิการก็สามารถสร้างชีวิตที่มีคุณค่า ดูแลตัวเอง และมีความสุขโดยไม่ต้องพึ่งพิงใคร หากมีสังคมและสิ่งแวดล้อมที่เอื้อต่อการใช้ชีวิตอย่างเต็มที่